افسوس خوردن برای گذشته ونرسیدن به اهداف

[زندگی خوب]

سلام
درک احساس درونی شما کار سختی نیست چون همه دوست دارن مفید باشن. آدم از عضله و مغز تشکیل شده عضله باید کار فیزیکی انجام بده تا ورزیده بشه و مغز هم کار فکری وگرنه احساس مفید بودن حاصل نمیشه.
مفید بودن یا ورزیدگی برای هر کس یه تعریفی داره و هر کس به نوعی دنبالشه.
مهم اینه که بفهمیم چی میخوایم و مفید بودن برای من نوعی یعنی چی؟
در هر صورت هر کس باید پای انتخاب هایی که می کنه وایسه.
نمیشه هم خدا رو بخوای هم خرما رو.
موفق باشی.

[mlika2]

سلام.خیلی خوب بود.راهنماییهاتون.درسته چند

سال دیگه هم باید افسوس این روزها رو بخورم

به خاطر همین نمیخوام چندسال دیگه که بزرگتر

شدم باز بگم کاری نکردم.

من عاشق سنتورم یه مدتی کلاس میرفتم وبعد

احساس کردم دیگه زیادی بزرگم واسه یادگیری

وانگیزم از بین رفت وکنارش گذاشتم.البته پارسال

سال پر از گرفتاری بود برام ولی میخوام سنتور زدن

رو ادامه بدم.

دلم نمیخاد دوباره افسوس یاد نگرفتن هم برام

باقی بمونه.

خیلی حرفاتون قشنگ بود و واقعا بهم کمک کرد.

تالار همیشه بهم کمک کرد تو اوج ناامیدی وگرفتاری.

ممنون که اینقد کمک کردید.

[Nili1353]

سلام
افراد از نظر روحی در ده های مختلف سنی دچار بحران هایی میشن. مثل بحران سی سالگی و یا بحران چهل سالگی که همین احساس شما رو پیدا می کنند من فکر میکنم شما دچار بحران سی سالگی هستید که در همین حول و حوش سن شما اتفاق می افته. و افراد فکر میکنند که برای رسیدن به آرزوهاشون خیلی دیر شده و خیلی مضحکه که در مثلا سن 35 سالگی شروع کنند درس بخونن یا هنری رو یاد بگیرن. شما با بکی دو جلسه مشاوره رو به راه می شید. این اتفاق برای خود من افتاد من از بچگی علاقه داشتم برم نقاشی و هیچوقت نرفتم هزاران کار انجام دادم در دو رشته دانشگاهی تحصیل کردم دو رشته ای که مورد علاقه ام بود. کار کردم ووووو اما نقاشی هیچ وقت فرصت نشد برم. وقتی در سن 43 سالگی عزمم را جزم کردم و رفتم کلاس نقاشی ؛ انچنان حالم خراب شد که نگو ؛ بخصوص وقتی می دیدم کسانی هستند که خیلی از من کوچکترن و بسیار به این هنر مسلط از اینکه اینقدر دیر شروع کردم خیلی حالم خراب شد. دوستی به من گفت به مشاور مراجعه کنم و ایشون خیلی خوب برای من توضیح داد که من دچار بحران چهل سالگی شدم . خوب من از خانواده ی فقیری بودم بیشتر مقاطع زندگیم بخاطر نداشتن پول و این که می بایست به خانواده هم کمک مالی میکردم واقعا نه پول و نه فرصت نداشتم که برم کلاس. ولی الان اینطور نیست. مشاور به من گفت شروع کن و تلاش کن که به رویات برسی الان هم پول داری و هم فرصت برو و شروع کن.
حالا شما هم همینطوری
فکر نکن دیر شده فکر کن اگر قرار باشه 80 سال عمر کنی هنوز چقدددددرررر فرصت داری برای رسیدن به آرزوهات
پس تلاشت رو شروع کن. اگه الان مفید نیستی تلاش کن که در آینده اینطوری نباشی سالهای بعدی عمرت رو هنوز پیش رو داری .
انشالله همیشه شاد و سلامت باشی دوست عزیر