سلام
سال نوتون مبارک امیدوارم سال خوبی برامون باشه
من 29 سال سن دارم لیسانس هستم شاغل نیستم و خانواده خوبو ارومی دارم برنامه ام برای امسال ادامه تحصیل هستش در واقع مطالعه برای کنکور ارشد و در صورت امکان مهاجرت.
من سالهاست این فروم رو میبینم میخونم پیشنهاد میکنم و واقعا دوسش دارم قبولش دارم ممنون میشم در مورد این مشکل من یک راهنمایی بفرمایید.
باتوجه به سنم من دیگه مثل قبل اجازه خوش بین بودن و رویایی فک کردن معیار گذتشتن برای خاستگارام رو ندارم این حسیه که اطرافیانم بهم میدن و خیلی دردناکه
اونا میگن یه اقایی فقط خوب بود کافیه پس معیارای من چی میشه؟!
من همیشه نسبت به همه خیلی مثبت برخورد کردم ولی من معتقدم کسی که از نظر من خوبه با معیارام صادقه همون تو ی هفته ده روز اشنایی مشخص میکنه
چرا من باید چون اوضاع مملکت ویرانست و اقایون موقعیت ازدواج ندارن معیارامو نادیده بگیرم؟بحث مالی جدا ولی معیارای دیگه هم مهم نیستن؟
مثل ی سری خصوصیات مثل رفتارو منش مثل ظاهر و ....
ایا من اشتباه میکنم؟ازدواج ایا یک مساله منطقی باید باشه و بعد ها خوشایند خواهد شد؟؟؟
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)