سلام
من احتیاج به همفکری شما دارم.
کم و بیش در مورد زندگی من میدونید، حدود هشت ساله که ازدواج کردیم. تصمیم گرفتیم که بچهدار نشیم. خانواده خودم در جریان این تصمیم هستن (هر چند کنار نیومدن )، ولی خانواده همسرم گمان میکنند به جهت ادامه تحصیلات من، این موضوع به تعویق افتاده.
مشکل من اینجاست، بقیه فامیل که به خودشون اجازه اظهار نظر میدن. و من نمیدونم چطور حملههای زبانی در این مورد رو رفع و رجوع کنم! این صحبتها اینقدر آزاردهنده شده که کم و بیش قید همصحبتی بعضی اقوام رو زدم، اما مطمئنم این مسئله در آینده حادتره، به دو دلیل:
1) فارغالتحصیلی من
2) به دنیا آمدن فرزند نازنین برادرم
قطعا من نمیتونم دلایلم رو برای همه مفصل شرح بدم. چارچوبهای ذهنی من هم با اونها زمین تا آسمون متفاوته.
به دنبال جملات و شیوههایی از گفتمان و ارتباط هستم که در عین احترامآمیز بودن، ویژگی "سرجا نشوندن" و پیغام "عدم فضولی" رو هم داشته باشه.
تا الان راهکار من، به شوخی گرفتن و واگذاری به همسر بود و جواب نمیده. لطفا اگر راه دیگری سراغ دارید، پیشنهاد بدید. پیشاپیش ممنونم
علاقه مندی ها (Bookmarks)