مشکل من با دقیقه 90 ای بودن و به تعویق انداختن کارهام.

[تیام]

سلام
من یه مشکلی دارم با زمان و وقت شناسی.

من آدمی هستم که همیشه دیر میرسم حالا سر قرار، سر کلاس یا هرجای دیگه ای. جدای از مشکلاتی که قبلا داشتم الان دارم فکر میکنم میبینم انگار من کلا از زمان و این که هر کاری چقدر طول میکشه بی خبرم.


مثلا اگه یکی ازم بپرسه چقدر طول میکشه برای بیرون رفتن لباس بپوشی میگم دو دقیقه ای بعد میشه نیم ساعت!!!

یا اگه قرار باشه یه جایی برم با وجود اینکه میدونم مثلا یک ساعت باید تو مسیر باشم و مثلا ساعت 6 باید اونجا باشم من تازه 5.30 از خونه در میام . در حالی که از قبل نشستم و استرسشو میکشم ولی ساعت که 5 شد تازه لباس میپوشم یا هر کار دیگه ای رو که باید انجام بدم رو انجام میدم.



البته شاید مثالام خوب نباشه. یه مثال دیگه بزنم مثلا قراره یه پروژه رو 20 روزه دیگه تحویل بدم یا امتحانی چیزی دارم. و با توجه به شناختی که از خودم دارم باید حداقل ده روز روش کار کنم. من به جای اینکه از امروز شروع به کار کنم تا تمومش کنم و خیالم راحت بشه 10 روز اول رو استرس میکشم و اون رو انجام نمیدم

بعد به ده روز دوم که میرسیم بازم انجام نمیدم با وجود اینکه میدونم باید الان شروع کنم و استرس میکشم و مثلا 5 روز آخر یواش یواش پروژه رو انجام میدم اما مورچه ای جوری که امید دارم فردا تموم میکنم و اینجوری میشه که به شب آخر میرسه و خوب شب بیدار میمونم و سعی میکنم انجام بدم



حالا بماند که بعضی موقع ها از انجام کامل پروژه ناامید میشم و دیگه میگیرم میخوابمو و بی خیالش میشم و ناراحتی دردسرای فردا که حسابی درگیرم میکنه.



البته یه توضیح دیگه ام اینه فرقی نمیکنه که به روند انجام کار مسلط باشم یا نه بازم به تعویق میندازم و اگه یه جای کار رو هم مشکل اساسی داشته باشم و خودمم از قبل بدونم که دیگه فکرش خفه ام میکنه اما به جای اینکه برم یاد بگیرم به خودم میگم حالا یاد میگیرم. موقعی ام که مشکلی ندارم میگم بلدم و اینجوری باعث میشه که کلا کارو انجام ندم تا روز آخر.


در واقع بی هیچ عمدی اینکارا رو میکنم و توانایی حل مشکلم رو هم ندارم.

واقعا خیلی بهم ضربه زده.

فکر میکنم اسمش تنبلی نیست و برام هم انجام کامل و درست کارم خیلی مهمه.

امیدوارم کمک کنید و راه حلی داشته باشد.