از این آقا خواستگاری کنم؟!

[آبان]

سلام.
راستش من خیلی وقته که میام همدردی اما هیچوقت نتونستم از مشکلاتم چیزی بگم. دوستان عزیز همدردی، خاله قزی، مینوش، شیدا، و... خواهش می کنم با من همفکری کنید.

بیست و هشت سالمه. فوق لیسانس دارم و شاغلم. با اینکه خواستگار داشتم بنا به دلایل بسیاری تا این سن ازدواج نکردم. برای من ظاهر و وضعیت مالی زیاد مهم نیست اکثر مردایی که خواستگاریم اومدن تفکرشون با من خیلی متفاوت بوده و فکر کردم ازدواج باهاشون از چاله به چاه افتادنه.
تقریبا یه ساله که وارد یه محیط کاری جدید شدم و بین همکارانم آقایی توجه منو به خودش جلب کرده. البته هیچ دوستی و ارتباط خارج از عرفی در کار نیست و برخوردهای من با ایشون حتی از بقیه همکارا هم کمتره و شناختم فقط دورادور بوده اما متوجه شدم تقریبا هفتاد درصد چیزی که میخوام در ایشون هست. علایق مشترک خیلی زیادی داریم و تقریبا همه چیزایی که بهشون پایبندم یا ردشون می کنم از نظر ایشون هم همینطوره.
با اینکه خیلی درونگرام و با مردا راحت نیستم برای اولین بار یه نفر رو پیدا کردم که از صحبت کردن باهاش لذت می برم.البته کل گفتگوی ما تو این یه سال پنج ساعت هم نیوده و اونم در حضور جمع.
یه بار فکر می کردم اگر ایشون دختر بود دوست فوق العاده ای برای من میشد. البته رفتارش خیلی سنگین و مردونس.
حسم بهم میگه ایشون هم از من بدش نمیاد. اما نه محیط کاریمون طوریه که بتونم بهشون نزدیک بشم و نه اهلشم. نمی دونم چیکار کنم تا به من جذب بشه؟ چجوری بهش نزدیک بشم تا منو بشناسه؟ واقعا افسوس می خورم (افسرده نمیشم) اگه ایشون رو از دست بدم.