(فوری)چطور جواب منفی به خواستگارم بدم تا محترمانه باشه و از دست من ناراحت نشه چون همکارمه؟

[معاون کلانتر]

شما دو سوال پرسیدی 1. اینکه چطوری پاسخ بدید 2. اینکه آیا معیارهاتون سخت گیرانه است

نظر شخصی من
1. خیلی خوشحالم که به این مطلب فکر میکنید که نباید خواستگارتون احساس تحقیرو بی احترامی کنه و دلش بشکنه ، پس در ایتدا همه ویژگی های برازندش رو بهش بگید و در انتها بگید که بدلیل اینکه حس میکنید با هم تناسب ندارید پس جوابتون منفیه تا جایی که میتونید حقیقت رو بگید

اکثر دخترا برای اینکه دل طرف نشکنه درست صحبت نمیکنند و این حرکت کار رو پیچیده تر میکنه و طرف فکر میکنه اون دختر داره ناز میکنه یا ته دلش راضیه یا دلیلی نداره که جواب منفی داده پس مجددا چند بار مراجعه میکنند و در نهایت دختر عصبی میشه و خیلی بد تا میکنه که اگر همون اول مثل یه آدم عاقل و بالغ حقیقت رو بگه هیچ اتفاقی نمی افته
مثلا اگه اینطوری عمل کنی و این حرف رو بزنی :

" با کمال احترامی که برای شما و خانواده تان قائل هستم جواب من منفی هست "

به نظرتون طرف مقابل دستگاه خواندن ذهنیات شما رو داره که بفهمه چرا جوابت منفیه
اینطوری هزار جور فکر میاد سراغش که چرا جوابت منفیه
کسی پشت سرم چیزی گفته ؟ من بد حرف زدم ؟ قیافم مشکل داره ؟ و ... و اگر خیلی به شما علاقه داشته باشه تا متوجه نشه ول کن نیست و حق هم داره
توصیه میکنم هیچ وقت کسیو سرگردان نکنید

گناه داره مستقیم خودت بکوبیش و بگی نه..

اگر شما حقیقت رو به این آقا بگید قطعا ناراحت میشه و کاریش نمیشه کرد حالا هر دلیلی بیارید و جواب منفی بدید اون پسر به امید و آرزو اومده خواستگاریتون و گرنه بیگدار به آب نمیزد و قطعا دلش میشکنه

اما مهم اینه که درس میگیره که با دیپلم نره خواستگاری دختر لیسانسه و متوجه میشه که دانشگاه و نمره و معدل و تحصیلات چقدر برای دخترا مهمه و شاید به فکر ادامه تحصیل افتاد

ولی بازم میگم هر طور که جواب منفی بدید اون پسر ناراحت میشه ولی با جواب منفی که با احترام باشه و تقریبا قطعیت منفی بودن نظرتون رو برسونه و در ضمن طرف مقابل تا حدودی علتش رو بدونه اگر به خودتون کمک نکرده باشید به اون پسر کمک کردید
.................................................. .................................................. ........
2.وقتی که همه دوستایی که شما رو از نزدیک دیدند به شما میگند سخت گیری قطعا یه چیزی دیدند که میگند

من تا چند روز پیش خیلی موافق مسئله کفویت و تناسب بودم اما متوجه شدم دختر ها خیلی بد از این مسئله دارند استفاده میکنند

هدفمندی یارانه ها به نظرتون ایده بدیه ؟ به اقتصاد کمک نمیکنه به مردم کمک نمیکنه! نه خیر یک ایده عالیه و میتونه اقتصاد رو متحول کنه اما وقتی از ایده به عمل در میاد میبینیم که وضع اقتصاد و مردم بدتر از قبل میشه
پس اگر بهترین ایده ها رو به شکل مناسب به کار نبریم بدترین نتایج رو میدند

کفویت هم همینه
وقتی که میگند بهتره همسرتون با شما در یک رنج تحصیلی فرهنگی خانوادگیاقتصادی سنی و ... باشه برای اینه که بتونید فردی رو پیدا کنید که افکارش و عقایدش با شما در تضاد نباشه یا حداقل تضادش خیلی وسیع نباشه و کمی همپوشانی داشته باشه

اما ممکنه یه نفر بدون لیسانس بیاد خواستگاری شما و شما حس کنید با این آدم خوشبختید و اصلا مدرکشو در نظر نگیرید و در آینده زندگی خوبی هم داشته باشید
و عکسشم ممکنه یعنی یه نفر حتی مدرکش از شما بهتر هم باشه ولی در نهایت نتونید زندگی مناسبی برای هم بسازید

معیار های کفویت نسبیه و مطلق نیست
و شما باید ببینید اینکه عنوان میکنند دو زوج باید هم کفو باشند چرا و به چه دلیله

وقتی که شما میگید که دید بالا به پایین نسبت به ایشون دارید به نظرم این دید اصلا نمیتونه نکته مثبتی باشه و فکر نکنم تفکرات شما به این راحتی تغییر کنه چون شما 30 سالتونه و اگرم به فرض ازدواج کنید این دید که تا حالا با شما بوده و تغییر نکرده وجود خواهد داشت و سبب بروز بگو مگو و دعوا و بقول دوستان از بین رفتن عشق و محبت میشه

پس به تفکراتتون احترام بذارید وتا وقتی مورد مناسبی براتون پیدا نشد تن به ازدواج ندید

ولی در کل توصیه میکنم روی افکارتون کار کنید و به مردم با این دید نگاه نکنید

برعکس اون چیزی که دوستمون گفتند اصلا دانشگاه رفتن ربطی به نحوه غذا خوردن و حرف زدن و اینچیزا نداره و اینچیزا رو میتونید در دوره شناخت متوجه بشید

من آدم دیپلمه میشناسم که خیلی اجتماعیه و آداب اجتماعی رو خیلی خوب رعایت میکنه و دکتر میشناسم 80 درصد حرفاش الفاظ رکیک و زننده است

باور کنید اکثر مردهایی که فوق لیسانس دارن اصلا براشون مهم نیست همسرشون چه مدرکی داره حتی دنبال دختری هستند که یه مدرک الکی و بیربط دستش باشه که بواسطه اون مدرک فردا ادعای رفتن سر کار نداشته باشه و به اون بهونه از وظایفش که پخت و پز و رسیدگی به خونه و بچه ها و فرزندانش هست شونه خالی کنه

من خیلی از دخترا رو دیدم که بواسطه کار حقوق خیلی کمی دارند ولی بواسطه اون حقوق کلی منت سر همسرشون میذارن و نه توی اون خونه خبری از غذای سالم و خوشمزه هست نه بچه ها درست تربیت میشند نه خونه مرتبه نه زن و شوهر وقت میکنن همدیگه رو ببینند و هردو خسته اند و بچه هم دچار کمبود محبت و ... میشه

(فقط مثال بود که بدونید ممکنه یه پسر تحصیلکرده برعکس شما فکر کنه و یه سرچ بکنید میبینید که خیلی از پسرا با کارکردن و درس خوندن دختر مشکل دارن )
پس بپذیرید که ایده آلهای دخترا و پسرا متفاوته(امیدوارم بواسطه یک مثال ساده بحث منحرف نشه و به سمت انجمن آزاد نره)

بحرحال امیدوارم در کنار عنصر کفویت در انتخاب همسر موضوع توانایی سازگاری با شرایط مختلف هم در نظر گرفته بشه


اما در پایان شما بر این باور هستید که همین 3 معیاری که دارید نباید سخت گیرانه باشه این نظر شما درسته اما شما بعنوان یک دختر کلی معیار دارید که اونها رو فاکتور گرفتید چون معیار اکثر دخترهاست پس معیارهای مازاد معیارهای یک دختر رو بیان کردید

مثلا حاظر نیستید با هر پسری با هر ظاهری یا با هر حقوقی ازدواج کنید یا حاظر نیستید با فردی که تفکرات مذهبی مخالف شما داره ازدواج کنید و ...

موفق باشدی

[فرهنگ 27]

اگر می دونسته در سطح سارا نیست،به فکر غرورش نبوده،اگر نمی دونسته و پیشنهاد داده،باز م

به فکر غرورش نبوده.

[نوروزیان.]

در مورد معیارهایت باید بگویم درست فکر می کنید. سطح خانوادگی شما خیلی تفاوت دارد. من خودم این گونه ازدواج ها را دیده ام. دختر خودش لیسانسه و معلم بود. خانواده اش همه تحصیل کرده و وضع مالی خوب و یک خانه بزرگ در همان شمال غرب تهران که شما هستید. ایشان با یک پسری ازدواج کرد که حسابدار بود اما در یکی از محله های تهران می نشست که اصلا خوشنام نبود. چه از لحاظ فرهنگی و چه از لحاظ مادی. حالا اسم نمی یارم که به کسی برنخوره. خانوادهاش هم آدم های بدی نبودند اما به هر حال شرایطشان این بود و تحصیلات نداشتند.
حلا مشکل اینجا بود که نه تنها خود آقای داماد بلکه تمام خانواده و فامیل های ایشان به همسرشان حسادت می کردند. داماد اولش با این هدف ازدواج کرد که به سطح بالاتری برود اما درون خودش دوست داشت بالاتر از همسرش باشد و تحمل اینکه وضع مالی و خانوادگی همسرش بهتر است را نداشت. دائما با همسرش کل می انداخت. این خانواده اتفاقا خیلی به دامادشان احترام می گذاشتند و حتی به اسم کوچک صدایش نمی کردند یا به او تو نمی گفتند . مشکل دیگر اینجا بود که فرهنگ چنین خانواده هایی این است که به درآمد پسرهایشان متکی هستند. برای همین همه سعی شان را می کنند که پسرشان از آنها اطاعت کند و هر چه می خواهند به آنها بدهد. حتی این کار را به قیمت پایین آوردن شان عروسشان انجام می دهند. همین مساله دایما این خانم را آزار می داد. مدام خانواده همسر خردش می کردند تا پسرشان در دست خودشان بماند و به آنها کمک مالی کند. این خانم دائما باید صرفه جویی های زیادی می کرد اما خانواده همسرش گوشی موبایل عوض می کردند.
به هر حال جامعه ما به طبقاتی تقسیم شده است که هر طبقه فرهنگ خاص خودش را دارد. بهتر است هر کس از طبقه اجتماعی خودش دختر انتخاب کند.

[نیمه پنهان ماه]

فکر میکنم هنوز شما در عالم رویا زندگی میکنید!
اگر یه نگاهی به تاریخ تولدتون بکنید متوجه میشید که باید از خواسته های رویاییتون کوتاه بیایید
یه وقت متوجه میشید که خیلی دیر شده!

[toojih]

سلام، به نظر من همینکه تشخیص دادین که ایشون براتون مناسب نیستند کافیه. هیچ ارتباطی هم به اینکه شما چند سالته یا ایشون چند سالشونه نداره. مهم تصمیم گیری درسته و انتخاب راهی که باعث بشه در زندگی احساس بهتری پیدا کنی. حالا این تصمیم توی سن 20 سالگی میتونه برای یکسال بعد باشه یا توی سن 50 سالگی برای 30 سال بعد.

در مورد نحوه گفتن هم باید تا حد ممکن روراست و سریع بهش اطلاع بدین. در مورد دلایل هم به نظرم نباید صحبت کرد مگر اینکه شرایطی دارین که اگر ایشون تلاش کنند و اون شرایط رو بدست بیارند باز براتون قابل بررسی میشه. چون وقتی در مورد دلایل صحبت میکنین طرف مقابل میتونه امیدوار باقی بمونه و فکر کنه اگه تلاش کنه میتونه از نظر شما قابل قبول بشه. همچنین توی جواب دادن هم اگه دست دست کنین و دیر جواب بدین باز هم ممکنه امیدوار بشه و جواب نه شنیدن براش سخت بشه.

باید جواب نه رو صریح و سریع گفت: من فکرهام رو کردم و از نظر من ما برای ازدواج با همدیگه مناسب نیستیم.

ایشون میتونه ناراحت بشه، میتونه رابطه اش با شما مثل قبل دیگه نباشه، میتونه ضربه بخوره،... ولی راه بهتری نیست. هر راه دیگه ای هم برای اون و هم شما بدتره.

پ.ن: پست جناب معاون کلانتر به نظرم خیلی خوب بود. چقدر چیزهای خوب مینویسه. فقط آدم باید حوصله داشته باشه اون همه حرف رو بخونه. امیدوارم حداقل صاحب تاپیک این حوصله رو داشته باشه. اگه دست من بود تا حالا حتما کلانترش میکردم. البته به شرط اینکه کمتر حرف میزد.