سلام.من 30سالمه و5سال پیش ازدواجی داشتم که به دلیل رفتارهای غیرقابل تحمل همسرم(کتک کاری و بیرون کردن از خونه) مجبور شدم ازش جداشم.الآن 1/5از طلاقم میگذره وثمره این ازدواج ناموفق 1دختر 2 ساله است.که وقتی بدنیا آوردمش وقتی هنوز بیهوش بودم ازم جداش کردن و تاحالا ندیدمش.خیلی برای حفظ زندگیم تلاش کردم.خیلی تحقیرها وحقارتهارو از شوهرم و خونوادش تحمل کردم.خیلی سختی کشیدم ونتیجه این تحمل کردنها بدنیا آوردن این طفل معصوم شد. ،تو اینترنت که به مطالب ناامید کننده درباره مشکلات و سخت بودن ازدواج مجدد برای زنان مطلقه برمیخورم؛واقعا ناامید میشم.
ولی آیا همه چی برای ما تموم شدس؟برای زنانی مث من که آخرش از ترس آبروم و جونم به طلاق راضی شدم آینده ای وجود نداره؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)