سلام
تمام عمرمو صرف یادگیری کاری کردم که هیچی جز بدبختی برام نداشت .
سلامتیم رو از دست دادم . اعتماد به نفسم رو پایین اورد . مانع درس خوندنم شد و...
و تازه که استاد شده بودم و موقع بهره برداری رسیده بود به لطف تحریمها کلا تعطیل شد . نه آینده ای نه پس اندازی و...
پس انداز ناچیزم هم دست خانوادس و بعید میدونم برگشتی در کار باشه چون وضعیت مالی خانواده فاجعه باره .
کلی هدف ریز و درشت دارم . ولی پول ندارم . کار ندارم . کار دیگه ای بلد نیستم . پارتی هم ندارم.دیگه انرژی ای برام نمونده . رمق هیچ کاریو ندارم . چند ماهی میشه که عمرم بدون ذره ای پیشرفت سپری میشه . در طول این چند ماه هیچ کاری نکردم . نه تفریح نه کار نه ...با این مشغله ی ذهنی حال و حوصله ی درس خوندنم ندارم . مطمئنآ این ترم مشروطم .
کلا داغونم . میخوام با سر برم تو دیوار . شبا خوابم نمیبره صبا هم اصلا دوست ندارم از خواب بیدار شم . خیلی زود عصبی میشم . مثلا با خوندن تاپیکهای همدردی بهم میریزم و وقتی میبینم مردم به چه چیزهایی مشکل میگن و زندگی خودم رو میبینم فقط حسرت میخورم .
چه سختیهایی که نکشیدم .
بگذریم .
واقعا بهم ریختم . پول هم ندارم برم روانشناس . کارم از نصیحت و حرف و راهنمایی گذشته . اگر دارویی چیزی سراغ دارید که حداقل یک آرامش بهم بده معرفی کنید .
علاقه مندی ها (Bookmarks)