سلام نازنین جان.
دوستان گفتنی ها رو گفتن.
منم فقط یه چیز کوچولو بگم.
اگه یه وقتی جلوی تو هم یکی داشت میخورد زمین، نامحرم هم باشه، مجبور بشی، یا ناخودآگاه دستشو بگیری، شاید شوهرت زیاد ناراحت نشه. اما وقتی اینجوری بهش بگی، خب معلومه ناراحت بشه و به غیرتش بر بخوره.
برای موارد بعدی بهت میگم، خیلی حواستو جمع کن. اگه یه موردی از سمت همسرت پیش اومد و ناراحت شدی، برای اینکه متوجه عمق فاجعه ش کنی، خودتو رو مثال نزن. نگو این کارت مثل اینه که من فلان کار رو بکنم. چون اگه اینو بگی، به ازای کاری که هنوز انجام ندادی مواخذه میشی. مثل همین الان.
میدونم ناراحتی، غصه داری، یک عالمه حرفاش تو ذهنت بد و منفیه، حتی ازش شاید متنفری (متنفری واقعاً؟!)
اما ترک خونه اشتباه محضه.
همسرت پشیمون شده. معذرت خواهی کرده.
از این کارش استقبال کن تا موارد بعدی که اختلاف پیش بیاد
(خدا نکنه دیگه پیش بیاد. اما زندگیه دیگه. شاید پیش بیاد)
پیش خودش نگه "دفعه پیش اون همه معذرت خواستم ازش؛ هیچی، به هیچی، پس ولش کنم هر کاری که دلش خواست بکنه. "
نازنین عزیزم، اگه بری خونه بابات، اوضاع پیچیده میشه و به خانواده ها کشیده میشه. نکن این کارو![]()







علاقه مندی ها (Bookmarks)