آیا طلاق پایان تنش و درگیری و فضای متشنج خانواده است؟

[هستی]

به نظر مي رسد آثار جدايي در پسرها، بخصوص در كوتاه مدت بيشتر باشد. پسرها هميشه درماندگي، رفتار منفي و انحرافي و مشكلات درسي بيشتري نسبت به دختران خانواده هاي مشابه دارند. با اين حال تمام مطلب به اين بدي نسيت. بر اساس تحقيقات به عمل آمده به نظر مي رسد در بعضي شرايط، تاثير جدايي روي كودكان كمتر يا زودگذر تر است. اگر والدين قبل از طلاق كمتر مشاجره آشكار داشته باشند و پس از آن هم مراعات ادب را نسبت به يكديگر بنمايد، ناراحتي كودكان در بلند مدت كمتر خواهد بود. توافق والدين در مورد تربيت و انضباط بچه ها پس از طلاق و امكان اينكه كودك، پدر و مادري را كه با او زندگي نمي كند به طور منظم ببيند و در نتيجه رابطه اي مثبت را با او حفظ كند، به اين امر كمك مي كند. به نظر مي رسد حفظ يك سبك زندگي پايدار از جنبه هاي مختلف، به سازگاري كودك با طلاق كمك مي كند. اين پايداري شامل حمايت و امنيت مالي و عاطفي براي پدر و يا مادري كه از كودك نگهداري مي كند (معمولا مادر) مي شود. همچنين ماندن در همان خانه و همان مدرسه، تا كودك مجبور نباشد همزمان با چند تغيير سازگار شود، بهتر است.

[فکور]

بلو اسکای عزیز

بهت تبریک میگم که انقدر به فکر پسرت هستی

خوب خودت نهایتا آخرین و بهترین تصمیم گیرنده هستی.یک سوال ازت دارم اگه بچه نداشتی چه کار میکردی قطعا طلاق میگرفتی یا امیدی هم به بهبود زندگیت داری؟ به نظر میرسه تمام تمرکزت رو روی طلاق گذاشتی.

همسرت از کی شروع کرد به اینکه حرف طلاق رو بزنه تصمیم اون جدی هست؟تصمیم شما چطور؟به نظرت یک لجبازی زودگذر نیست؟