اشعار برگزیده

[زیبا.]

کسی حالم نمی پرسه !

در این شبهای دلتنگی که غم با من هم آغوشه
به جز اندوه و تنهایی کسی با من نمی جوشه
کسی حالم نمی پرسه کسی دردم نمی دونه
نه هم درد و هم آوایی با من یک دل نمی خونه
از این سرگشتگی بیزارم و بیزار
ولی راه فراری نیست از این دیوار
برای این لب تشنه دریغا قطره آبی بود
برای خسته چشم من دریغا جای خوابی بود
در این سرداب ظلمت نور راهی بود
در این اندوه غربت سرپناهی بود
شب پر درد و من از غصّه ها دلسرد
کجا پیدا کنم دلسوخته ای هم درد
اسیر صد بیابان وَهم و اندوهم
مرا پا در دل و سنگین تر از کوهم

این هم برای شما که تنهائی

نطر شما چیه ؟

[setareh]

سلام به همه دوستان خوبم بهاره،زیبا ده،معشوق همین جاست و.....اجازه می دید من هم تو محفل شعرتون بیام؟؟؟
پس با اجازه.ولی یه شعر که بچگی هام برام می خوندند رو می گم
معشوق همین جاست محترم فرمودندکه:(ببخشیدا اصلا قصد جسارت ندارم)
بالاخره یه نفر پیدا شد که از شعر و عشق و زیبایی توی این تالار بنویسه و دست از طلاق و جدایی و غم و بدبختی و بدبینی و بدفهمی و فرهنگ عقب مانده ی هزاران ساله برداره !!!!!!!!.
واما شعر.بچه که بودم هر وقت گریه می کردم ،برام می خوندند که :
خنده رو با گریه نکن نه تورو این جور نمی خوام
ووقتی هم که می خندیدم می گفتند «سنگین باش» .معذرت می خوام« نیشتو ببند»
بالاخره نفهمیدم که باید گریه نکنم یا نخندم !«یا»بالاخره بایدگریه کنم یا خنده؟
ولی حالا که بزرگ شدم بالاخره فهمیدم که نه زنگی زنگی ،نه رومی رومی
هم خنده ،هم گریه .هم شوخی ،هم جدی ، هم شعروزیبایی ،هم طلاق و جدایی هم عشق و هم نفرت هر کدوم یه کاربردی داره .فقط کجا و کی و چه اندازه .این مهمه.! یه جاهایی اینها مکمل همند.و من اینها رو تو همین تالار واز شما دوستان خوبم یاد گرفتم
توی این تالار گفتگو هم بازی و سرگرمی داریم هم ادبیات و عرفان دارم هم طلاق و هم مرحبا ای عشق خوش سودای ماوهم مسابقه و........
پس بهتره بگیم خنده رو با گریه بکن فقط به موقع.

هرچی ارزوی خوبه مال تو هر چی خاطره داری مال من
اون روزهای عاشقونه مال تو شبهای بی قراری مال من

[مدیرهمدردی]

سلام
ستاره یادداشتت عالیه، مخصوصا نتیجه گیریت.
البته مشخصات عشق و ...، دادی، تصور نمی کنم عشق وعاشق تاریخ وفات داشته باشه. جاویده؟! نه ؟!
همچنین بهاره و زیبا دستتون درد نکنه که با ادبیات حال و هوایی دیگر به انجمن داده اید.

[setareh]

سلام:
دقیقا.این جاست که عشق اسمانی و زمینی راهشون از هم جدا می شه.عشق زمینی تموم میشه و عشق اسمونی با یه عمرعشق بازیو عاشق پیشگی می ره که با تولدی دوباره و وصال معشوق ادادمه پیدا کنه و جاودانه شه.
مرحبا ای عشق خوش سودای ما
ای طبیب جمله علتهای ما
جسم خاك از عشق بر افلاك شد
کوه در رقص آمد و چالاك شد
باغ سبز عشق كاو بی منتهاست
جز غم و شادی در او بس میوه هاست
عشق خود زین هر دو حالت برتر است
بی بهار و بی خزان سبز و تر است
هر كه را جامه ز عشقی چاك شد
او ز حرص و عیب، كلی پاك شد
ای دوای نخوت و ناموس ما
ای تو افلاطون و جالینوس ما

[زیبا.]

سلام ستاره جون خوش آمدی
********************

گل بهاری

در انتظار ديدنت هستم
ای گلی که روييدنت بهار را به همراه دارد
و ای کاش با ديدنت کمی آرام بگيرم
ولی
هر بار که می‌بينمت عطشم برای داشتنت بيشتر می‌شود.
در انتظار بهار می‌مانم
بهاری که در سبزی و طراوتش
می‌توانم با تو بمانم
و دل بی‌قرارم را کمی آرام کنم.
افسوس!
افسوس که نمی‌آيی
و بهار را با خود نمی‌آوری
اما من در انتظار ديدنت می‌مانم.

[بهاره]

سلام به تمام دوستان من عاشق این شعر فریدون مشیری هستم .
« کوچه »
بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم



در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد



يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت



آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ



يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!



با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!



اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم



رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

*****

[زیبا.]

ديرگاهي است در اين تنهايي

رنگ خاموشي در طرح لب است.

بانگي از دور مرا مي خواند،

ليك پاهايم در قير شب است.


رخنه اي نيست در اين تاريكي:

در و ديوار بهم پيوسته.

سايه اي لغزد اگر روي زمين

نقش وهمي است ز بندي رسته.

نفس آدم ها

سر بسر افسرده است.

روزگاري است در اين گوشة پژمرده هوا

هر نشاطي مرده است.


دست جادويي شب

در به روي من و غم مي بندد.

مي كنم هر چه تلاش،

او به من مي خندد.


نقش هايي كه كشيدم در روز،

شب ز راه آمد و با دود اندود.

طرح هايي كه فكندم در شب،

روز پيدا شد و با پنبه زدود.


ديرگاهي است كه چون من همه را

رنگ خاموشي در طرح لب است.

جنبشي نيست در اين خاموشي:

دست ها، پاها در قير شب است

[108]

سلام دوستان عزیز ؛
با اینکه این تاپیک رو ایجاد کردم ولی مثل اینکه از همه خاموشتر خودم هستم . البته باید اعتراف کنم که اشعاری که پست میشند منو به حال و هوایی می برند که یادم میره خودم هم باید پست بفرستم . به همین خاطر منم یه شعر می فرستم که نگید لال از دنیا رفت .
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

ای که می پرسی نشان عشق چیست
عشق چیزی جز قلب زیبای تو نیست

عشق یعنی مهر بی چون و چرا
عشق یعنی کوشش بی ادعا

عشق یعنی مهر بی اما و اگر
عشق یعنی رفتن با پای سر

عشق یعنی دل تپیدن بهر تو
عشق یعنی جان من قربان تو

عشق یعنی خواندن از چشمان تو
حرف های دل بدون گفتگو

عشق یعنی دشت گل کاری شده
در کویری چشمه ای جاری شده

عشق یعنی یک شقایق در میان دشت خار
باور امکان بهار ، با وجود یک گلبهار

در خزانی برگ ریز و زرد و سخت
عشق یعنی ، تاب یک برگ درخت

عشق یعنی روح را آراستن
بی شمار افتادن و بر خاستن

عشق یعنی ترش را شیرین کنی
عشق یعنی نیش را نوشین کنی

عشق یعنی مهربانی در عمل
زندگی مانند کندوی عسل

عشق یعنی مهربانی داشتن
قدرت درک سماعی داشتن

عشق یعنی گل به جای خار باش
پل به جای این همه دیوار باش

عشق ، آزادی ، رهایی ، ایمنی
عشق ، زیبایی ، زلالی ، روشنایی

عشق یعنی تنگ بی ماهی شده
عشق یعنی ماهی ، راهی دریا شده

عشق یعنی مرغ های خوش نفس
بردن آنها به بیرون از قفس

عشق یعنی برگِ روی شاخه ها
عشق یعنی گل به روی شاخه ها

عشق یعنی آسمان دور از غبار
چشمک یک اختر دنباله دار

عشق یعنی از بدی ها اجتناب
بردن پروانه از لای کتاب

در میان این همه غوغا و شر
عشق یعنی کاهش رنج بشر

ای توانا ، ناتوان عشق باش
پهلوانا ، پهلوان عشق باش

عشق یعنی ، گاه بر بی احترامی ، احترام
بخشش و مردی به جای انتقام

عاشقی دیدی خودت را خاک کن
سینه ات را در حضورش چاک کن

عشق یعنی مشکلی آسان کنی
دردی از درمانده ای درمان کنی

در تنور عاشقی سردی مکن
در مقام عشق نا مردی نکن

لاف مردی میزنی مردانه باش
در مسیر عاشقی افسانه باش

عشق یعنی ظاهری باطن نما
باطنی آکنده از نور خدا

عشق یعنی آن چنان در نیستی
تا که معشوقت نداند کیستی

عشق یعنی جسم روحانی شده
قلب خورشیدی و نورانی شده

عشق یعنی ذهن زیبا آفرین
آسمانی تر شدن روی زمین

هر که با عشق آشنا شد مست شد
وارد یک راه بی بن بست شد

هر کجا عشق آید و ساکن شود
هر چه نا ممکن بود ممکن شود

در جهان هر کار خوب و ماندنی ست
رد پای عشق در او دیدنیست

عشق یعنی دوستی تا حد مرگ
عشق یعنی له شدن مثل یه برگ

عشق یعنی شورش آلاله ها
عشق یعنی خواهش پروانه ها

عشق یعنی تشنگی در باغها
عشق یعنی بارش احساس ها

عاشقی یعنی اسیردل شدن
با هزاران درد و غم یکی شدن

عاشقی یعنی طلوع زندگی
با صداقت همنشین گل شدن

عاشقی یعنی که شبها تا سحر
وارد دنیای رویاها شدن

عاشقی یعنی تحمل ، انتظار
مثل ماه آسمان تنها شدن

عاشقی یعنی دو دیده تا ابد
پر ز گهر های دریایی شدن
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
عاشق خدا باش تا معشوق خلق شوی .
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

[مدیرهمدردی]

سلام
من شاید هزاران بار تا حالا این شعر کوچه را خواندم، عجیبه که هر بار بیشتر از بار قبلی منو در خودش غرق می کنه. دوست داشتم دوباره پست این شعر را که بهاره زحمتشو کشیده ، اینجا بیارم. خیلی عالیه. مخصوصا اینجا که میگه:

با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!

سلام به تمام دوستان من عاشق این شعر فریدون مشیری هستم .
« کوچه »
بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم



در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد



يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت



آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ



يادم آيد : تو به من گفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب ، آئينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!



با تو گفتم :‌

"حذر از عشق؟

ندانم!

سفر از پيش تو؟‌

هرگز نتوانم!

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم،

تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"

باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!



اشكي ازشاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد،

يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم ، نرميدم



رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!

بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!

*****

با تشکر از بهاره به خاطر آوردن این قطعه بسیار غنی و زیبا

[گرد آفرید]

برای *هلن*: . . . . . . (و با پوزش از بهاره که با شعر فریدون مشیری هواییم کرد!)

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
.

.

.

.

.