سلام
شاید منو یادتون باشه
من همونیم که یه تاپیک زدم و محتواش این بود که قبلا ادم به شدت کم اعتماد به نفسی بودم اما بعدا با تلاشی که خودم کردم خیلی بهتر شدم...اما خوب نه 100%
الان به شدت دنبال اینم که هر روز بهتر و بهتر بشم
دوست دارم یه ادم قوی با ابراز وجود خوب باشم
طبق مطالعاتی که کردم
به این نتیجه رسیم که در درونم یه والد به شدت سختگیر دارم که به خاطر کوچکترین اشتباهام( مثلا حتی یه توپوق ساده که تو حرفام می زنم) سرزنشم میکنه و ولمم نمیکنه! جوری که مجبورم برگردم بهش بگم دلم می خواد من همینم که هستم!!( باور کنید بعضی وقتا عین دیوونه ها این جمله رو داد میزنم!!)
این باعث میشه که توی حرفام به شدت خود سانسور باشم! و یا گاهی هول کنم و یه افتضاحی پیش بیاد...که تازه همین موضوع باعث سرزنشهای بعدیش میشه...یه جورایی ترس از ترس
یا جاهایی که باید کودک درونم فعال باشه مثه یه جمع دوستانه پر از شوخی نمی ذاره که فعال بشه و مدام امر و نهی میکنه! اینو بگو اونو نگو...این جملت زشته اون جملت بده...و بعد سکوت...سکوت...چون می دونم هر حرفی میزنم بعدا باید بشینم به این والد عزیز جواب پس بدم!! در نتیجه همه فکر میکنن من چه ادم جدی یا غیر اجتماعی و تو داری هستم!
چی کار کنم با این والد بداخلاق؟! ایا واقعا این دلیل کم اعتماد به نفسی منه؟ یا این فقط باعث ایده الیست بودنم میشه؟
ممنون از راهنماییتون
علاقه مندی ها (Bookmarks)