سلام
می خواستم بدونم آیا این خصوصیات اخلاقی که موجب میشه من از کسی خوشم بیاد،خصوصیات خوبی نیستند؟
منظورم اینکه آیا باید این معیار های اخلاقی رو تغییر بدم؟
من متوجه شدم که دوست دارم با کسی ازدواج کنم که مغرور باشه.اصلا منظور من تکبر نیست.ولی غرور داشته باشه.یعنی این ویژگی توش بارز باشه.
روابط اجتماعی بسیار بالایی داشته باشه .اعتماد به نفس بالا
بامزه باشه یعنی ذاتا بامزه باشه و فی البداهه چیزای بامزه ای بگه،منظورم اینکه یکم شوخ باشه.یکمی شیطون باشه،پر انرژی باشه.
به تیپش برسه ،بوی عطرش بیاد.....
آدم مدرنی باشه.یعنی بسیار امروزی
آدم مطرحی باشه تو محیط کارش تو خانواده فامیل ....یعنی آدم تو حاشیه ای نباشه...
هنرمند باشه البته فقط بعضی هنرها مثل موسیقی یا نقاشی یا خوش نویسی یا معماری ...... ولی این هنر حرفه شغلیش نباشه.
خوب این خصوصیاتی هستند که من دوست دارم ولی فکر می کنم کسی که دارای این خصوصیات هست.ممکنه ادم مناسبی برای من نباشه.آخه شخصی که قبلا وارد زندگیم شده بود همین خصوصیات رو داشت
الانم که هر وقت به کس دیگه ای یکمی فکر می کنم دنبال این ویژگی ها توش می گردم و اگر نداشت سریع پشیمون می شم. اگرهم ببینم اکثریتشو داره ذهنم به شدت درگیرش میشه ،حتی اگر اون شخص رسما از من خواستگاری نکرده باشه و فقط پیشنهادش در حد دوستی بوده باشه. با اینکه تو عمرم با هیچ پسری ارتباط دوستی نداشتم و به شدت از این موضوعات بدم می اومده ولی تو ذهنم می اد که این خیلی جالبه . و فکر می کنم خیلی جذابه و شاید این دوستی نتیجه بخش باشه .نکنه این چیزایی که من رو به عنوان نکات مثبت شخصیتی جذب می کنه ،اشتباه باشه؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)