خانم 11 سال بزرگتر با یک بار سابقه ازدواج

[saaaye]

دوست عزیز
به نظر من بچه ها همه چی رو گفتن.حالا دیگه خودتون باید شجاعت تصمیم گرفتن رو داشته باشید.

برای اینکه آسوده ازش جدا شید به این فکر کنید که با ازدواج با اون ضربه ی بزرگتری بهش خواهید زد تا اینکه ازش جدا بشید . شما نباید جای اون خانوم فکر کنید . یه خانوم 37 ساله برای چی با یه ازدواج ناموفق به ته خط رسیده باشه؟؟؟ این ها طرز تفکر درستی نیست . بذارید خودش روی پای خودش بایسته و عاقلانه برای زندگیش تصمیم بگیره . پس فرصت زندگی بهتر رو ازش نگیرید تا فرد مناسب خودش رو پیدا کنه.

یکی از اهداف مهم ازدواج رسیدن به آرامش روحی در کنار فرد دیگری هست که قراره باقی عمر رو همراهیمون کنه. با این اوصافی که شما دارید می گید از همین الانش این همه دغدغه هست و ...

فشار عاطفی ،حس وحشتناکیه اما وحشتناکتر از اون ، اینه که تحت این فشار عاطفی تصمیم اشتباهی گرفته شه که بقیه عمر خودتون و دیگری رو تباه کنه.
پس قوی باشید و زیر این فشار تسلیم نشید. برای اون خانوم هم طلب خیر بکنید و بذارید راهش رو پیدا کنه.

امیدوارم بتونید قدرت گرفتن تصمیم درست رو به دست بیارید : )

[بهار.زندگی]

شما یه بازه زمانی مثلا 4 یا 5 ماه یا بیشتر رو تعیین کن.و تو این مدت به واقع ازش دوری کن.
از تکنیک توقف فکر هم استفاده کن.
بعد اون مدت اگه همه این کارا رو انجام دادی اگه باز فکر کردی که هنوز اون زن همسر ایده الته برو سراغش.

از طرف دیگه با کمک مشاور شخصیت خودت رو مرور کن...از نظر این که ایا شخصیتت به گونه ای هست که به زنهای سن بالاتر از خودت (حالت مادر گونه) تمایل داری؟
یا بودن با زنهایی با سنین بالا نقاط ضعفی مثل عدم قاطعیت،توانایی کم و... در وجود تو پنهان میکنه و...

بازم میگم با کمک مشاور

[فرشته مهربان]

ایشون فقط 11 سال از شما بزرگتر نیستند . فاصله سنی منطقی باید 6 سال پسر بزرگتر باشد این 6 سال را هم به 11 اضافه کنید و همنطور در ازای هر سال تجربه زندگی مشترک ، حداقل 6 ماه را به سن ایشون اضافه کنید .

هم شما و هم ایشون احساساتی دارید عمل می کنید .

به نظر می رسد احتمالاً به دلیل اینکه ایشون یک بار قبلاًازدواج کرده ، محدودیتی در روابط خود نداشته و لذا به هم وابسته شده اید ؟ آیا چنین است ؟ اگر اینطور است که باید بگویم که بسیار نسنجیده دارید عمل می کنید .

ضمناً شما گستره دیدتون بسیار محدود است و درحد دیدن یک خانم بیچاره تنها که شما می توانید سوپر من زندگیش باشید است ، چنین نیست برادر ، دیدتون را وسیعتر کنید .

.

[فرشته مهربان]

ایشون فقط 11 سال از شما بزرگتر نیستند . فاصله سنی منطقی باید 6 سال پسر بزرگتر باشد این 6 سال را هم به 11 اضافه کنید و همنطور در ازای هر سال تجربه زندگی مشترک ، حداقل 6 ماه را به سن ایشون اضافه کنید .

هم شما و هم ایشون احساساتی دارید عمل می کنید .

به نظر می رسد احتمالاً به دلیل اینکه ایشون یک بار قبلاًازدواج کرده ، محدودیتی در روابط خود نداشته و لذا به هم وابسته شده اید ؟ آیا چنین است ؟ اگر اینطور است که باید بگویم که بسیار نسنجیده دارید عمل می کنید .

ضمناً شما گستره دیدتون بسیار محدود است و درحد دیدن یک خانم بیچاره تنها که شما می توانید سوپر من زندگیش باشید است ، چنین نیست برادر ، دیدتون را وسیعتر کنید .

.

این فاصله سنی را فقط تقویمی نبین

روحی ، شخصیتی ، فیزیولوژی و .... ببین ، همه جانبه نگاه کن .

در هر صورت از ما گفتن و از شما نشنیدن ، برو محکم تو روی خانوادت بایست ، با اونها در بیافت ، و بگو همینی که من میگم و به شما هم ربطی نداره و قاطع راه خودت را برو .

راه دیگه ای برای متقاعد کردن خانوادت نیست . البته اگر من جای خانوادت باشم تمام تبعات را برایت روشن کرده و بهت می گفتم و سپس تصمیم را به خودت واگذار کرده با سپردن تمام مسئولیتها به خودت و در مقابل اصرار غیر منطقی شما اجازه میدهم بری تا سرت به سنگ بخوره . و فقط دعا می کردم که ان شاء الله زندگیت دوام داشته باشه و واقعاً جزء استثناها بشوی . والا این شرایط اغلب به ناکجا کشیده شده . و ما بنا به تجربیات متعددی که در این اجتماع دیده ایم می گوییم که این ره به ترکستان ختم است .


موفق باشی .

.

[جوانه؟؟؟]

از نظر من
فعلا تمرکز روی فاصله سنیو بزار کنار(هر چند خیلی مهمه)
بقیه معیارهاتو کاملا منطقی بسنج
و ببین چقدر به هم نزدیکید

سن یکی از معیارهای ازدواج ازدواج معیارهای زیاد و مهمتری داره
اعتقادات
اخلاق
فرهنگ
دید به زندگی
شخصیت
کار و درآمد
تحصیل(مثلا موقعیت شما تو این مورد سوای از بقیه موارد مثل اینه که یه زن دکتری بخواد با یه مرد نه دیپلم بلکه سیکل ازدواج کنه حتی اگه انقدر از مرده مطمئن باشه و همه چیزشون ردیف باشه و ازدواج ایده آل باشه باز هم معلومه که توبیخ میشه از طرف همه و شاید خیلیها مخالفت کنن باید طرفشو 100 درصد قبول داشته باشه تا توی زندگی تاثیر نذاره)
و خیلی معیارهای دیگه
در ضمن خانواده هیچ وقت بد بچشونو نمیخوان
و شاید اولش مخالف باشن
اما خوشبختی تو رو میخوان

موفق باشی (خیلی خوبه که تا اینجا تونیست عاقلانه رفتار کنی و توجه کن که احساسات نتیجه زحماتتو بر باد نده)

[mollaali]

به جز سن
از همه لحاظ ها به هم کاملا نزدیک هستیم.

[جوانه؟؟؟]

اگه واقعا دوسش داری
همه معیارهاتو سنجیدی
و دیدی مشکل فقط سنه
به نظر شخصی من(نه روانشناسی) مشکلی نیست
میتونی با احترام در مقابل خانوادت پا فشاری کنی
که دخترو ببینن و آشنا شن بعد نظرشونو بگن
حتما حتما رو نظرات خانواده فکر کن و باشون صحبت کن و بسنج
بعد خودت درست تصمیم بگیر


اما تو نمیتونی از سر دلسوزی با کسی ازدواج کنی معیارهاتو دسته بندی کن و بنویس (بدون فکر راجع به اون خانوم) بعد نمره بده و تصمیم بگیر...
به خودت اون خانوم و آینده و بچه هات کمک کن به هر حال تو مسئول زندگی هستی
از بزگترین مشکلا تو زندگی که زن بزرگتره (حتی دو سال) سلطه طلبی زنه و تصمیم گیری برای مرد که خیلی وقتا موجب زده شدن مرد از خونه میشه چون روحیه مرد سلطه طلبه و ناسازگاری ایجاد میشه



بازم میگم سن یکی از معیارهاس

[مهسااعتدال]

دوست عزیز
مشکلت اینه که با احساست چه کار کنی؟ شرایطت از من که بدتر نیست:
من الان 18 ساله که عاشق فردی هستم. 4سال اول تمام سعیمو کردم که این پسر که همسن من هم بود با من ارتباط برقرار کنه ولی از اونجایی که آدم مومنی بود حاضر نبود با دختری دوست بشه. فکرکن!! 4 سال دنبالش بودم! بعد از 4 سال پیغام و التماس و اصرار من بالاخره جوابمو داد و گفت که به هیچ وجه حاضر به دوستی با هیچ دختری نیست و گفت که برم دنبال زندگیم و فراموشش کنم. اون موقع من فکر میکردم دیگه امکان نداره بتونم کمرمو راست کنم چون همه امیدم از دست رفت و فهمیدم هرگز به دستش نخواهم آورد.
الان 18 سال از زمانی که عاشقش شدم میگذره و 14 ساله که نه دیدمش و نه ازش خبری دارم. ولی جالبه بدونی اندازه همون روز اول عاشقشم و همیییشه توی فکرشم و واسش میمیرم . با اینکه 14 ساله که ندیدمش! چون میدونم که منو هیچ وقت نخواهد پذیرفت دیگه مزاحمش نشدم و راحتش گذاشتم.
برادرم میخوام اینو بگم که با این عشق راسخی که من بهش دارم و با اینکه فکر میکردم دیگه هیچ وقت نمیتونم رنگ خوشی رو توی زندگی ببینم، ولی اینطور نشد.
من الان دارم زندگیمو میکنم و آدم خیلی موفقی هم هستم . با اینکه بار یه عشق 18 ساله رو دوشمه و با اینکه تنها آرزوم اینه که قبل از اینکه بمیرم بتونم یک بار دیگه، فقط یک بار دیگه ببینمش.

بنابراین عبرت بگیر دوست من!
اگه ازش جدا بشی، ته ته ته ماجرای تو میشه مثل من که سالها عاشقش بمونی و نتونی فراموشش کنی. ولی همونطور که من با اینکه به شدت عاشقشم ولی دارم زندگی عادیمو میکنم، مطمئن باش تو هم بدتر از من نخواهی شد. مطمئن باش

[پیدا]

مهسا اعتدال جان،

این آقا خودش به اندازه کافی احساساتی هست، شما داری بدترش هم می کنی؟

18 سال عاشقی کدومه؟؟

مگر اینکه خودت به زور بخواهی یادش را برای خودت نگه داری و به خودت تلقین کنی. وگرنه خیلی زود و راحت تمام می شه. سال دیگه این موقع ها یادت هم نمی آد.

[پرستوی مهاجر]

واقعا پیدا راست میگه دیگه دوره این حرفها و عشق و عاشقی گذشته بابا. :D