نوشته اصلی توسط فرشته مهربان
اول >>>این راه کار فقط در مورد انتخاب برای ازدواج است
دوم >>> این نظر به معنای بد بینی و قضاوت منفی نیست، بلکه این مفهوم را می رساند که هیچ بابی برای امیدواری و توقع این که همین کیس همان باشد که می خواهم را باز نکینم ، تا در صورت به دل نشستن اولیه ، خود را در مواردی که اختلاف راه و نظر هست وادار به تفاهم و توافق برای به دست آوردن نکنیم ، در شناخت طرف مقابل نکات تفاوت فرهنگی و شخصیتی را از سر نگذرانیم و دقیق باشیم . در پی یافتن اصول مشترک باشیم نه نادیده گرفتنشون . تحت تأثیر عواطف و احساسات طرف مقابل قرار نگیریم و ..... در یک کلام واقع بینانه ، دقیق و بی توقع ، صادق ، استوار بر معیارها ، و با مشورت پیش برویم .
سوم >>> تست شده ، در بررسی مواردی که حتی عاقلانه وارد فاز شناخت می شدند و نتیجه می شد عدم تفاهم اما برای طرفین آسیبهای روحی داشته و برای نمونه بعضی را به جایی می رساند که مسیر شناخت را کوتاه به یک یا دوماه همراه با محدودیت شدید کنند ( به عبارتی در حد همون خواستگاری شود ) تا بعد آسیب وارد نشود ، تحلیلی داشتم که چرا برای کسانی که عاقلانه وارد می شوند و احساسات را تعطیل می کنند چنین پیش می آید ، در گفتگو با آنان که اتفاقاً دیشب هم یک مورد آن صورت گرفت به این نتیجه رسیدم که درگیری احساسی پنهان پیدا می کنند و وقتی موضوع را در میان می گذاشتم و علائم در گیری احساسی پنهان را جویا شدم دیدم درسته و خود اونها هم اذعان می داشتند و دلیل عمده اش هم تمایل شدید به ازدواج و میل به یافتن هر چه زودتر کیس مورد نظر بود ، که باعث می شد در مسیر شناخت با امید این همان است از اثبات به سوی سلب پیش روند که شوق و اشتیاق و امید و انتظاراولیه را به دنبال داشته گاه نیز با اطمینان به معرف این حالتها را پیدا می کردند ، و رفته رفته که فاکتورهای عدم تفاهم آشکار می شد سرخوردگی را موجب می شده ، لذا من به این راهکار رسیدم و در مواردی که فرد با تمرکز بر این مبنا پیش رفته پس از طی دوره شناخت برای به تفاهم نرسیده ها گویی اتفاقی نیفتاده و فشار روانی را متحمل نمی شدند ، دیشب با یکی از شاگردان سابق و اکنون از دوستان که مدتی است پذیرای خواستگاران بی وقفه است نتیجه گیری نهایی صورت گرفت و این بود که اعلام کردم .
چهارم >>> در مورد دوست و دیگر تعاملات ( دوستان هم جنس ، روابط فامیلی و اجتماعی ) این موضوع کاربرد ندارد و بنا را باید بر اعتماد در عین احتیاط گذاشت ، اتفاقاً منابع دینی ما دستور العملهای کافی در این رابطه را دارند . مثلاً این که اسرارت را به دوستت نگو که اگر روزی دشمن شد علیه تو استفاده نکند ، یا با دشمنت چنان نکنی که اگر روزی دوستت شد شرمنده اش باشی ( نقل به مضمون ) و .....
.
علاقه مندی ها (Bookmarks)