با سلام خدمت دوستان عزیز
بنده نیاز به مشاوره جهت انتخاب همسر آینده ام داشتم که خواستم اگر امکان داره با توجه به توضیحاتی که میدم منو راهنمایی کنید.
حدود 26 سال سن دارم و طی این سالها حتی یک دوست دختر هم نداشتم بدلیل اینکه در برابر دختران همیشه غرور خاصی داشتم و دارم. اما بارها شده افراد مختلف به من پیشنهاد دوستی بدن یا ابراز علاقه ولی پیشنهادشون رو محترمانه رد کردم. نه اینکه اعتقاد به دوستی دختر و پسر نداشته باشم بلکه دلیل اصلیم این بود که همون طور که قبلا گفتم همیشه غرور خاصی در برابر دختر داشتم ، همچنین هیچ وقت نخواستم درگیر رابطه احساسی بشم و همچنین شخص دیگری رو هم بی جهت درگیر این رابطه کنم و لطمه ببینه. همیشه طرز فکرم این بوده که اگر حتی رابطه ای رو هم با دختری شروع کنم میدونم که در نهایت اون دختر هست که از این رابطه ضربه میبینه اما اگر مطمئن میشدم که این رابطه از طرف اون شخص به یک رابطه احساسی و عاشقانه ختم نمیشه این دوستی رو میپذیرفتم.
کمی از خصوصیات خودم بگم ، فردی هستم که از اول روی پای خودم ایستادم ، لیسانس دارم و سربازی رفتم. خونه ، ماشین ، مغازه ، ویلا ، چندین شغل سطح بالا دارم و قاعدتا درآمد بسیار بالا و برای تهیه هیچ کدوم از اینا از خانواده کمک نگرفتم. در حال حاضر در کمتر از 28 سالگی قصد ازدواج ندارم ولی الان به دلیل فشارهایی که خانواده میارن تصمیم گرفتم در صورت اینکه شخص مناسبی که هم فکر من باشه پیدا بشه تا قبل از این سن به صورت عقد باهاشون ادامه بدم.
در فامیل دختری هست که 8 سال با بنده اختلاف سنی دارن و البته تقریبا بنده شناخت زیادی ازشون ندارم ولی مادرم روی این شخص تاکید زیادی دارن. من ایراداتی که به ایشون وارده رو میگم و از شما خصوصا خانم ها و دختر خانمها تقاضای راهنمایی دارم.یکی از مواردی که بنده رو دچار شک میکنه همین اختلاف سنی هست ولی اکثرا میگن این اختلاف سنی از بعضی جهات اتفاقا خوب هستش ولی بیشترین دلیلی که من برای این موضوع دارم اینه که فکر میکنم دخترها توی این سن از نظر من 26 ساله رفتارهای بچه گانه و گاها زننده ای از خودشون نشون میدن و رفتارهاشون مثل یک دختر 22-23 ساله هنوز پخته نشده. نه اینکه من آدم جدی باشم یا از پر شر و شوری بدم بیاد ولی از چیزی که بدم میاد رفتارهای بچه گانه هستش و احتمالا درک پایین طرف. البته ممکنه بعضی ها هم مستثنی باشن و رفتار و درکشون بیشتر از سنشون بزنه ولی بیشتر رفتارهای مخصوص این سن مد نظرم هست که میخوام بیشتر بنده رو مطلع کنید.
مورد دیگه اینکه با توجه به اینکه رابطه فامیلی هم داریم ولی من هیچ گونه شناختی از شخص ایشون ندارم و هرچه بوده فقط ظاهری بوده. به همین خاطر نه تنها با شخص ایشون که هر شخص دیگری هم بود من حداقل نیاز به 4-5 ماه دوره آشنایی و نامزدی با طرف دارم که هم من ایشون رو بیشتر بشناسم و هم ایشون منو و اون موقع اگر دیدیم مشکل و اختلاف اساسی با هم نداریم و میتونیم همدیگه رو تحمل کنیم عقد 1.5 ساله و سپس ازدواج. ضمن اینکه شرط دیگری که دارم اینه که فکر کنم ایشون رشتشون تجربی باشه ، من کاملا نظرم اینه که ایشون رشته شون رو به مهندسی یا هنر تغییر بدن چون معتقدم رشته تجربی وقت زیادی از طرف میگیره و با ورودش فقط 6 سال لازمه که فاز اولش تموم بشه تازه و گیریم ایشون مدرکشون رو هم بگیرن و بشن دکتر. من %100 با این شغل مشکل دارم و با وجود اینکه در هر زمینه دیگه ای حق دخالت در عقاید و سلیقه افراد رو نمیدم ولی این یکی رو اصلا نمیتونم بپذیرم. چون هم از نظر مالی نیازی به این کار نیست و هم اینکه پزشکی شغلیه که زن رو کامل از محیط خانواده دور میکنه و نقشش رو کم رنگ. ولی با کار کردن شخص بصورت پروژه ای جهت اینکه همیشه مسائل مادی در میان نیست و اون شخص دوست داره وجهه اجتماعی خودش رو در جامعه بالا ببره و یا هر گونه کلاس ورزشی مخالف نیستم و برعکس کاملا موافقم.
در هر صورت ممنون میشم بنده رو با توجه به این اوضاع و شرایط راهنمایی کنید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)