دعواهایی که تمامی نداره ......

[black rose]

راستش دیگه خسته شدم ،حتی حوصله وصله زدن شکافهای ایجاد شده توی رابطمون رو هم ندارم.....
به عنوان آخرین راه حل برای شرایطم میخوام مشکلمو اینجا مطرح کنم تا شاید راهنماییهای کارشناسها و دوستای عزیزم در اینجا بتونه کمکم کنه ......
من 31 سالمه و شوهرم 33 ساله و 6 سال پیش با هم ازدواج کردیم و الان یه دختر 2 ساله داریم.....
توی محل کار شوهرم باهاش آشنا شدم و به خاطر باورهای سنتی و البته غلط خانواده ام ما دوران نامزدی نداشتیم، البته قبل از عقد 6 یا 7 جلسه ای با هم حرف زدیم ولی خودتون بهتر میدونید که اصلا کافی نیست....توی دوران عقد گاهی با هم حرفمون میشد ولی فکر نمیکردم شکاف بین روحیات و احساساتمون اینقدر زیاد باشه این اختلافها حتی بعد از عروسیمون هم ادامه داشت ..... البته زمانی جدی شد که حدود یکماه بعد از عروسیمون فهمیدم علی رغم حرفی که قبل از عقدمون بهم زده بود و قولی که داده بود بهم در مورد سیگار کشیدنش دروغ گفته......
خب میدونید واسه من خیلی مهم بود و قبل از عقدمون ازش پرسیده بودم و اونهم قسم خورده بود که سیگاری نیست و بهم اطمینان داده بود، وقتی فهمیدم خیلی عصبانی شدم و اولین دعوای بد زندگیمون رو داشتیم...... بهم توهین شده بود، من همینطوری هم از ادمهای سیگاری متنفر بودم و حالا دروغ گفتنش هم بهش اضافه شده بود این اولین دعوای بدمون بود که البته این موضوع هنوزم شروع خیلی از دعواهای ماست و هنوز هم ادامه داره.....
الان و از بعد از زایمانم خیلی حساس تر هم شدم و سر مسائل پیش پا افتاده بحثمون میشه و بعد کار به جاهای باریکتر میکشه و خیلی مسائل گذشته رو دوباره پیش میکشه و خیلی حرفهایی که فکر کنم هرگز نباید توی رابطه ی زن و شوهرها زده بشه وگرنه اون رابطه رو به زوال و نابودی میره ....
الان حس میکنم خیلی از حرمتها بین ما شکسته شده و این از نظر من خیلی بده و بیشتر از همه دلم واسه دخترم میسوزه که قراره توی دعواهای ما بزرگ بشه .......
از نظر روحی خیلی شکسته و داغونم با کسی هم نمیتونم و نمیخوام حرف بزنم ولی یه چیز رو میدونم که باید اول از خودم شروع کنم اما نمیدونم چطوری !!!!
به خاطر دخترم میخوام بجنگم اما حس میکنم نمیتونم و توانش رو ندارم که بازم به خودم تلقین کنم این زندگی میتونه ما رو به خوشبختی برسونه
امیدوارم منو راهنمایی کنین تا بتونم به خودم و دخترم کمک کنم که تکه های شکسته ی این زندگی رو درست بچسبونم تا این شکستگیها روح دخترمو آزار نده