سلام دوستای مهربونم. از همتون به خاطر توجه و کمکتون ممنونم.
راستش بهار66 عزیز حرفت درسته. به خصوص از واژه "جرات مدارانه" خیلی خوشم اومد فکز کنم چیزیه که واقعا لازمش دارم. و اینکه سایر مشکلات بی تاثیر نیستن دقیقا راست میگی چون باعث میشن آستانه تحمل آدم پایین بیاد و تو این مورد دقیقا برای من همین بود.
اما در مورد اینکه واکنش منفی نسبت به تفکر اشتباهش نشون ندم نمیشه. اون باید بفهمه که این رفتار نادرسته و نباید عادی بشه.
و مادلین جون درست میگی آدم نباید ادا در بیاره و الکی مظلوم نمایی کنه اما من هم خودم شخصا دوست دارم بتونیم یه تکونی به زندگیمون بدیم. ما از اول مستقل و بدون ریالی کمک پدر مادرا زندگیمون رو شروع کردیم.
اما شب همین بحث:
البته راستش همون یکشنبه شب که اومد خونه من باهاش کمی سرسنگین بودم اما روال عادی سلام کردیم و شام حاضر کردم و اون خودش فهمیده بود که اشتباه کرده و سر شام به شوخی می گفت:"اصلا امیدی نداشتم امشب شام گیرم بیاد و خودمو برای گرسنگی آماده کرده بودم، چیزی که توش نریختی هان؟؟"
و من که بعد از شام رفتم تو اتاق (معمولا بعد شام پیش هم میشینیم) اومد و بغلم کرد و اقرار کرد که همون موقع تا اینجور گفتم پشیمون شدم و...
میدونید همسر من ذاتا خوبه اما یه سری رفتارهاش آزار میده خودش هم میگه :" من گاو نه من شیرم!" و میدونه که با یه رفتار یا حرف اشتباه همه کارای خوبش رو کم ارزش میکنه و ناراحته از این بابت ولی خب رفتار خانوادگیه. خودش هم میدونه و تغییرش سخته. البته هر وقت اقرار میکنه من بهش روحیه میدم و براش خوبی هاشو پررنگ میکنم ولی خب آدمیزاد همیشه رو رفتاراش تسلط نداره دیگه! من هم دلم میشکنه و ...
شمیم جان بابت ادرس خیلی ممنونم ازت!
دوستای خوبم دارم یه تاپیک جدید باز می کنم تا معضل اصلی زندگیمون رو براتون بگم...
امیدوارم نظرات یاری دهنده تون بازم باشه چون واقعا بهتون نیاز دارم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)