عزيزم منم اولين تجربه دوستيم با پسري بود كه تمام مدت دوستي بهم دروغ گفت و به قول خانواده ام يه كلاهبردار بود!!! اون حتي كارت دانشگاهشو تقلبي درست كرده بود و به من نشون داد تا باور كنم!!!! آخه آدم اينقدر پست؟ من بعد از اينكه اين همه دروغهاشو فهميدم ميگفتم چرا من؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا اين اتفاق بايد با اولين دوستي و با اولين عشق من بيوفته ؟ يعني دختر بدبخت تر از من وجود داره كه عشق اولش اينطوري باشه؟ چرا شانس ندارم؟ چرا فلان؟ چرا بايد مني كه اينقدر از خودم صادقانه مايه گذاشتم دروغ بشنوم؟ خلاصه اينهمه چرا!!!!
شما هم فكر نكن كه فقط شمايي اين اتفاقا هر روزه واسه همه داره ميوفته، اونقدر پسر هاي سو استفاده گر زياد شن و از به اصطلاح سادگي و صداقت دخترا سو استفاده ميكنن!!! چون ميدونن دخترا قصدشون ازدواجه اول با اين قصد ميان جلو بعد ميزنن زيرش!!!! ميدوني شخصيتشون ضعيفه ديگه ، چون نميتوننن با صداقت به خواسته هاشون برسن دروغ ميگن.....
اينكه يه بار متنفر ميشين يه بار احساسي هم كاملا طبيعي هستش توي پروسه ي جدايي و قطع وابستگي اوايلش همينه ديگه توي پستاي قبليم به بقيه دوستان هم گفتم، عزيزم اگه يكم ديگه تحمل كني يه چند هفته حالت خيلي بهتر ميشه و بعد از 6 ماه ديگه حالت طبيعي تر ميشه و بعد از يك سال هم ديگه فراموش ميشه، الكي خودتو درگير نكن تو كه بايد اين پروسه رو بگذروني چون بايد يه روزي ازش جداشي و اين مراحل رو طي كني پس زجر نده خودتو!!!!
بهت حق ميدم خوب آدمي كه به كسي وابسته است ولي طرفش ايده آل نيست، اينجور فكر ميكنه كه نميدونم شايد معجزه باشه و طرف من مثل بقيه نباشه، شايد از دوست داشتنش بوده كه اين كارهارو كرده،شايد واقعا تقصير نداشته و خودشم نميدونسته، شايد واقعا منو دوست داره ولي شرايط نميذاره!! شايد فلان شايد بيصار،شايد مورد من با مورد بقيه فرق كنه و به ازدواج ختم بشه، شايد ازدواجم موفق بشه، شايد اگه يكم ديگه صبر كنم طرفم آدم بشه يا نظرش عوض بشه!!!شايد من بتونم عوضش كنم!!! هزاران شايد و وعده و وعيد كه آدم به خودش ميده تا به خودش بقبولونه كه طرفش ارزش باهاش موندن يا صبركردن رو داره ولي در اصل اينطور نيست اينا براي خود گول زدنه!!!!!
در ضمن وقتي شما ميگي نامزد بشيم بازم ميگه نه ديگه بدون قصدش چيه؟ قشنگم ايشون حتي 1% هم قصد ازدواج با شمارو نداره چرا نميخواي قبول كني؟ يعني شما بهونه هاي ايشون رو به فكر و منطق خودت ترجيح ميدي؟ چشماتو باز كن همه اينار و به اين خاطر ميگم كه ايشون الان سنش بالاست و وقت ازدواجشه اين بهونه ها بهونه هاي بني اسرائيليه تازه اگه دوستتون داشت يه اقدامي ميكرد گرچه من ميگم از بنياد اين قضيه مشكل داره و قصد ازدواجي نيست.....
شما الان اونقدر مسئله ي به ايشون نرسيدن براتون مهم شده كه بقيه مسائل رو نميبيني، فقط ميخواي باهاش ازدواج كني و فكر ميكني بعدش ديگه قضيه حل ميشه!!!! اينو به اين دليل گفتم كه اسم تاپيكتو گذاشتي آيا با اون خوشبخت ميشم؟ درصورتي كه هنوز ايشون خواستگاري هم نيومده و به نظر توي جدايي به سر مي برين،اگه واقعا چشماتون باز بود الان مثلا اسم تاپيكتون اين ميشد كه چطوري فراموشش كنم يا يه چيز توي همين مايه ها، شايدم به خاطر روابطي كه داشتين خودتون رو ملزم ميدونين كه حتما با ايشون ازدواج كنين؟ ولي ولي عزيزم اون موقع كه بهش برسي و تازه چشمات به بقيه ماجرا باز بشه مشكلات ديگه ميان كه خيلي بزرگتر از به ايشون رسيدن هستش، كمترينش ميتونه عدم اعتماد ايشون به شما يا شما به ايشون باشه، شك توي زندگي و شايد توهين به شخصيت شما به خاطر كارهايي كه زمان دوستي كردي يا چيزاي ديگه!!! اينارو شما فعلا نميبيني كه ، اگه همين فردا بياد خواستگاريت مگه همه چي حله؟
عزيزم خوب اگه بخوايم خودموني صحبت كنيم و خوب منم دخترم و شايد تو فكر ميكني اگه ايشون رو از دست بدي با توجه به اينكه سنتون داره ميره بالا شايد موقعيت مناسب تر پيدا نكني و شايد از تنهايي ميترسي يا چيزاي ديگه ... ولي عزيزم اينو بدون كه اگه با ايشون ازدواج كني به احتمال زياد ميگي عجب اشتباهي كردم و اگه تا آخر عمر تنها ميموندم بهتر از اين اشتباه بود. الان وابسته اي بايد وابستگيتو از بين ببري و به آينده خوش بين باشي
در ضمن هرچي بيشتر به ازدواج با ايشون اصرار كني( مثلا اينكه گفتي نامزد ميموني تا 2 سال ولي ايشون قبول نكردن)، بيشتر خودتو مياري پايين گل من، عزيزم نميدونم ديگه بايد چي بگم ولي چشماتو باز كن، از تنهايي نترس، خودت ايشونو رها كن حد اقل چيزي كه داره اينه كه ديگه اينقدر حرص و جوش كارهاي ايشون و عذاب وجدان كارهايي كه انجام ميدين رو نميخورين و بيشتر مشكل براتون درست نميشه.....
موفق باشين
نوشته اصلی توسط خسته دل1
علاقه مندی ها (Bookmarks)