سلام به همه دوستای خوب تالار
خیلی خوشحالم که اینجا رو دارم که حرفامو می زنم .سوالامو می پرسم کلی مقاله می تونم بخونم کلی اطلاعات مفید می تونم بگیرم کلی نظرات غیر کارشناسانه بدم !!کلی غر بزنم !!کلی درد دل کنم کلی مشکلات بقیه رو بخونم و آخر سر اینکه کلی دوست خوب جمع کنم...از مدیر تالار ممنونم که این امکاناتو برای ما فراهم کرده که تخلیه بشیم!!
تقریبا فکر کنم بدونین که من تازه جدا شدم اونم بعد از 13 سال و بعد از کلی فراز و نشیب..من کلا آدم خونسردی هستم اینو من نمی گم از خیلی ها شنیدم و توی تست های روانشناسی هم شخصیت من b کامل بود این یعنی ته کولی و بی خیالی....با همه اینها من همون حسی رو دارم که یه جا توی همین تالار یه دوست خوب در مورد طلاق گرفته ها گفته بود ...واقعا انگار زیر پام خالیه .نه روی زمینم نه روی آسمون....
تازه من که اینم خدا به داد بقیه برسه ..اصلا دلتنگ شوهرم نیستم .اصلا هم ناراحت نیستم که طلاق گرفتم .اصلا هم از زندگی مشترکم کینه توی دلم نگر نداشتم ..از شوهرمم همین طور ..اما بازم نگرانم .نگران آینده و مشکلاتی که باهاشون برخورد خواهم کرد ...برای همین این تاپیک رو باز کردم که دوستای گلی که طلاق گرفتن به این چند تا سوالم اگه دوست دارن جواب بدن.
1- چند وقت بعد از طلاق احساس کردین به آرامش و ثبات رسیدین؟
2- روابطتون با همسر سابقتون ادامه داره یا کاملا قطع شده؟
3-اگه بچه دارین بچه ها با پدر و یا مادرشون چقدر ارتباط دارن؟
4- از لحاظ مالی به ثبات رسیدین؟
5 - مهم ترین مشکلاتی که باهاش برخورد کردین و یا می کنین چی هست؟
6 - اگه به عقب برگردین باز هم حاضرین جدا بشین یا نه؟
ممنون از همه دوستای خوبی که کمک می کنن








علاقه مندی ها (Bookmarks)