زندگی آرزوهای من این نبود

[یثنا]

samins عزیز به نظر من ایشون بایدبره پیش یک روانپزشک نه یک روانشناس یا مشاور اما با همه این کارها مخالفه. زمانی که اوضاع خوبه ازش خواهش کردم بره التماسش کردم اما غرور بیش از اندازش نمیذاره.

یثنا جان میشه بهمون بگی شما همیشه توی آرزوهات زندگیت رو چه جوری تصور می کردی؟
و اینکه زندگی الانت چه جوریه؟

خانم دل عزیز من همیشه دوست داشتم صداقت پایه زندگیمون باشه اصلا من و تو نداشته باشیم و قبل از هرچیزی با هم مثله دو تا دوست باشیم.شوهرم به علایقم احترام بذاره نه اینکه هر توقعی داشته باشم پرتوقعیه!!!همیشه فکر میکنه من خودم بالا میگیریم و اونو خورد میکنم.بارها و بارها براش توضیح دادم که اگه این طوری بود من انقدر بهت محبت نمیکردم .قسم خوردم که این منظورو ندارم.ازش خواهش کردم خوش بین باشه اما فایده ای نداره. وقتی برداشت بدی داره قبل از قضاوت ازم بپرسه.
تا حالا بارها و بارها بهم دروغ گفته. از خونه فراریه.حتی روز جمعه دوست داره تنهایی بره قدم بزنه.بهم میگه بهم نچسب!!!!!

اصولا اون موارد خیلی خیلی کوچیک که منجر به دعواهای بزرگ میشه رو میشه؛ یه مورد مثال با جزئیات دقیق برامون بنویسی؟!
1.چرا من دیر کردم اصلا نگرانم نشدی؟ توقع داشتم یه زنگ بهم میزدی.
2.صبح میخواستم از خواب بیدارش کنم رفتم کنارش نشستم چند بار با مهربونیو ملایمت صداش زدم رفتم باز برگشتم و باز دوباره تا بالاخره حوصلم سر رفت تا اخرش بیدار شد بعد به شوخی گفتم پاشو دیگه هزار تا کار داریم حتما باید گوشتو بگیرم که پاشی و گوششو خیلی اروم گرفتم.
3.از ماشین که پیاده شدم کیفمو رو صندلی راننده گذاشتم وقتی برگشتیم شروع کرد.
4.تمام حقوقمو ریختم واسه وامش تو حساب اون.میدونست حتی هزار تومن واسه خودم کنار نذاشتم. به بهانه های مختلف فهمید اما دریغ از یک هزار تومنی که بهم بده. بهش گله کردم

سابینای عزیزم تا نصف شب ورقه های دانش آموزاشو تصحیح میکنه با نرم افزارهای مختلف کار میکنه

از هر چیز کوچیکی بدترین برداشتو میکنه و بعد کشش میده. عصبانی میشه یک جوری رانندگی میکنه هزار بار دوست دارم بمیرم کلماتو معنی میکنه و خیلی بزرگش میکنه.
اگه من ردشو بگیرم و واسش توضیح بدم و بخوام تموم کنه کم کم تبدیل به دعوای بدنی میشه و اگه منم قهر کنم و واسش غذا درست نکنم و بی اعتنا باشم چند روزی طول میکشه و بعد یک جای دیگه به یک بهانه دیگه آخرش دعواشو میکنه انگار نذر داره.

من این مشکل دارم که طاقت قهر کسی را ندارم. دوست ندارم کسی ازم ناراحت باشه و دلم میخواد برخورد بدی با هیچ کس نداشته باشم.برعکس شوهرم که هیچ وقت واسه من دلیل کارهاشو توضیح نمیده و فقط به من توهین میکنه.

[یثنا]

وقتی کتک میزنه منم تلافی میکنم پس بعد دیگه حرفی برام نمیمونه متاسفانه.چون انقدر لجمو دراورده که قابل وصف نیست فقط میخواد کش بده حالا به هر دلیل مسخره ای که شده.
بعد واسش توضیح میدم چرا میگی نمیتونم تموم کنم خوب حالا خوب شد دیگه؟ میگه تو خیلی کار بدی کردی اما منم باید زود تموم میکردم شرمنده اما دیگه پررو نشو.گریم قهرم هیچی واسش اهمیت نداره.
مامان و بابای من سن و سالی ازشون گذشته و خیلی هم روی من حساس هستن. شوهرم میدونه من خوشحالم که اونا دارن با خودشون فکر میکنن من خیلی خوشبختم و اونجا نمیرم اصلا جایی ندارم که برم چون اگر هم برم کسی نمیاد دنبالم پس خیالش راحت راحت.

[del]

یثنا جان اینکه توقع داری ایشون برن پیش روان پزشک؛ توقع خوبیه! اما فکر نمی کنی که شما هم مثل ایشون هستید! یعنی کنترل احساسات خودتون رو ندارید؟ مهم نیست که کی شروع میکنه! مهم اینه که شما هم مثل ایشون رفتار می کنید!
پس؛ یه حالا نوبت اینه که دست از لج بازی بردارید و تبدیل بشید به یه خانوم خوب و عاقل و دوست داشتنی!
یعنی چی؟
یعنی باید کنترل اوضاع و احوالات زندگیت رو بگیرید دستتون! باید یاد بگیرید که آروم باشید!
ببین تا الان قهر؛ لج بازی و برخوردهای متقابلت هیچی رو عوض نکرده؛ پس بنابراین در حال و آینده هم چیزی رو عوض نمی کنه!
تو تاپیکهای دیگه نگاه کنی یه سری مهارت ها برای به دست آوردن آرامش پیشنهاد شده!
ببین یه مدت فقط روی خودت زوم کن؛ اشتباه ما خانوم ها اینه که خودمون رو فراموش می کنیم و البته از نحوه ی صحبت کردن همسرتون مشخصه که شما هم به شدت وابسته هستید!

[یثنا]

بهش میگم بیاباهم بریم فقط میگه:من هیچ اشکالی ندارم تو روانی هستی!!!!!!!
میتونید بهم یک راه حل عملی بدین؟

[یثنا]

هیچ راه حلی ندارین که بتونم راضیش کنم بره پیش دکتر روانپزشک؟؟؟؟
چرا چیزی نمیگین بچه ها؟

[یثنا]

[ترگل1]

سلام یثنا جون
اولا به خاطر اتفاقاتی که توی زندگیت میفته متاسفم منم توی زندگیم مشکل دارم ولی فقط با مادر شوهرم 5 ساله ازدواج کردم ولی تا حالا با شوهرم بحث نداشتیم . شوهر منم یه کم , کم حوصله و عصبی , همه فامیلش تعجب میکنن که چطور با من اینطور نیست و در مقابل من آرومه و منطقی و حتی عصبانی نمیشه , راستش اونا که نمیدونن , نه که عصبانی نشه ولی قبل از این که عصبانیتش باعث ناراحتی و بحث بشه حلش میکنیم .
ببین عزیزم شما برای اینکه همسرت رو راضی کنی که بره پیش روانپزشک یا روانشناس اول باید کاری کنی که نسبت به شما اطمینان پیدا کنه یعنی به شما ایمان داشته باشه که اگه ازش چنین چیزی میخواین حتما به نفعشه در غیر این صورت اصلا تلاش نکن راضیش کنی چون بدتر رابطتون خراب میشه.
بیا برای چند روزی صبر و تحملت رو بالا ببر. نازنینم ازت خواهش میکنم صبرت رو بالا ببر تا هر چند روزی که تونستی, مطمئن باش جواب میده ,باید به شوهرت ثابت کنی که تلاش تو برای بهتر شدن زندگیتونه و دلت نمیخواد این زندگی از هم بپاشه . حالا بهت میگم چطوری:
چون شما زودتر از همسرت از سر کار برمیگردی قبل از اومدنش میتونی خیلی کارها رو انجام بدی , چیزی که آقایون بعد از خستگی کار بیرون نیاز دارن آرامش توی خونه است . میدونم خسته ای منم مثل شما شاغلم ولی وقتی فکر میکنم با کارهایی که توی خونه انجام میدم چقدر شوهرم رو خوشحال میکنم و زندگیم رو شاد واقعا فراموش میکنم از صبح دارم راه میرم و کار میکنم.خونه رو تمیز و مرتب کن اگه تمیزه بازم یه دستی بکش . خصوصا اتاق همسرت رو کاملا مرتب نگه دار , اگه مقداری کاغذ روی میزش ریخته بهش زنگ بزن و با مهربونی بهش بگو عزیزم دارم اتاقت و تمیز میکنم یک سری کاغذ روی میزت ریخته اجازه دارم مرتبشون کنم . گفتم ازت اجازه بگیرم یه موقع چیزی نباشه که من نباید بهش دست بزنم , یه وقت باعث ناراحتیت نشه, اصلا فکر نکن روش زیاد میشه ها, با این کار بهش نشون میدی دوست نداری باعث ناراحتیش بشی و اگه این نمونه کارها رو تکرار کنی هم ملکه ذهن خودت میشه هم همسرت.
براش غذاهایی رو که دوست داره درست کن , نه سرسری , با نهایت دقت , میز غذا رو بچین قبل از این که بیاد خونه و وقتی اومد شروع کن به کشیدن غذا , حتی اگه گفت نمیخورم هیچی نگو , نگو که چقدر برای درست کردن غذا زحمت کشیدی بذار اینو خودش بفهمه , بگو اگه خوردی خب نوش جانت پس منم شام نمیخورم تنهایی بهم نمیچسبه , حتی اگه لازمه اینو بارها تکرار کن بدون شکایت تا بفهمه که اگه کنارت نباشه هیچی برای تو هم لذت نداره , همسرت شما به افکار شما بدبینه باید دیدش رو عوض کنی و این کار فقط از دست خودت ساخته است .
یه مدت خواسته های خودت رو کنار بزن و خواسته هاش رو برآورده کن و اگر جاری رسید که ازت تشکر کرد حالا دیگه نوبت تو, بگو عزیزم من که کاری نکردم تو راضی باشی منم راضیم . دلم میخواد روزی رو ببینم که تحمل یه لحظه جدایی از همو نداشته باشیم این یکی از آرزوهای منه .
اگه حتی توی اتاقشه و در بسته است براش میوه و چای و... آماده کن و همه رو با هم نه , هر نیم ساعت یکی رو ببر توی اتاق , بگو : خسته شدی یکم استراحت کن میوه برات آوردم . بعد بدون مزاحمت برو بیرون از اتاق . اینقدر این کارو ادامه بده تا اگه نیم ساعت شد 45 دقیقه از اتاق بیاد بیرون ببینه چرا دیر کردی.
اگه به هر دلیلی ناراحت و عصبانی شد و کار خواست به کتک برسه شما هم مثل شوهرت اشتباه نکن , قبل از این که اون بخواد بیاد سمت شما برو بشین جلوش , بگو عصبانی , ناراحتی , میخوای خودتو تخلیه کنی , من اینجام بزن , هر چقدر دوست داری بزن , ولی بعد قول بده دیگه عصبانی نباشی , قول بده بعد از این که منو زدی با هم بشینیم شام یا مثلا میوه بخوریم یا بگی با هم فلان فیلمو نگاه کنیم . خلاصه این که شرمندش کنی . طوری این حرفها رو بزنی که حس عاطفشو بلند کنی. بگو اگه با کتک زدن من آروم میشه بزن من آرامش تو رو توی خونه میخام , اصلا همیشه که از سر کار برمیگردی اول یه کتک به من بزن تا آروم بشی بعدم باه شب رو بگذرونیم .
مطمئن باش اینطوری اون نه تنها تو رو نمیزنه بلکه حتی اگه به روی تو هم نیاره از کاری که میکنه شرمنده میشه .
اینم بگم شاید برای اینکه درستی حرفت بهش ثابت بشه یکی دو ضربه هم بهت بزنه , تو این همه کتکت خوردی اونم تحمل کن و هیچی نگو بذار فکر کنه واقعا برای آرامش اون این کار رو میکنی .
یثنا جون اینم بدون خدا جای حق نشسته , هر موقع صبرت داشت تموم میشد بدون که خدا بالای سرته و نمیگذاره بهت ظلم بشه. تلاشت رو بکن حتی به خاطر پدر و مادرت ,

[samanis]

بهش میگم بیاباهم بریم فقط میگه:من هیچ اشکالی ندارم تو روانی هستی!!!!!!!
میتونید بهم یک راه حل عملی بدین؟

منظور من مشاور خانواده بود که قاعدتا هر دو نفر باهم باید مراجعه کنند نه ایشون به تنهایی. اگر از روال فعلی زندگی راضی نیستید (که به نظر نیستید) با همسرتون جدی اما با لحن آرومی که به دعوا ختم نشه صحبت کنید و بگین که ادامه این شکل از زندگی امکان پذیر نیست. در صورتی که ایشون حاضر به مراجعه به مشاور خانواده نشد ، خودتون به مشاور مراجعه کنین. مشاور در مورد ادامه زندگی یا تصمیمات دیگه راهنماییتون میکنه. فقط به خاطر داشته باشید کودکی که در این محیط به دنیا بیاد و بزرگ بشه کودکی پرخاشگر و عصبی و خشن خواهد بود و این بزرگترین خیانت در حق اون کودکه.

[یثنا]

بچه ها مشکلم دیگه داره خیلی جدی میشه.
واقعا موندم دیگه. یه روز انقدر خوبه که احساس میکنم خوشبخت ترین دختر روی زمینم و روز دیگه
جمعه هفته پیش من داشتم غذا درست میکردم غذای مورد علاقه شوهرم با خودم گفتم یک روز هردوتامون خونه هستیم یک چیزی درست کنم خوشحال بشه وسط غذا درست کردن اومد گفت بریم خونه بابام گفتم آخه خیلی کار دارم گفت میدونی چند وقته نرفتیمفقط ازش خواستم نیم ساعت خودشو مشغول کنه یا به من کمک کنه تا غذا درست کردنم تموم شه و بعد بریم. دو دقیقه نشسته بود که گفت تو داری بهانه میاری و در به هم زد و تنهایی رفت تا ساعت دو نیومد.
بعد از اون واسه اینکه باهام رو لج نیفته یک شب خودم پیشنهاد دادم بریم در مغازه باباشون رفتیم مامانشون هم بودند.دور روز بعد خودم تنهایی رفتم در مغازه پدرشون واسه احوالپرسی باز شبش دوباره گفت بریم خونمون بازم من بیچاره رفتم.
هر دفعه هم که میرم مادرشوهرم از کمترین حرفم یه داستان میسازه!!!که امیدوارم خدا سرشون بیاره.
اما با همه اینها ببینید چطوری تلافی کرد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! !!!!!!!

بچه ها چند روزه دست چپم بی حسه گزگز میکنه!!جمعه ازش پرسیدم واسه شام بریم با داداشم بیرون .گفت نه انقدر نازشو کشیدم و التماسش کردم تا یک کمی راضی شد اما همینکه زنگ زدم به داداشم هنوز گوشی قطع نکرده بودم که هزار تا بهم تهمت زد و به تمام کلماتم گیر داد هنوز داشتم واسش توضیح میدادم که نه شما که نشنیدی اون چی گفت من اینطوری من اون طوری باز یک چیز دیگه میگفت کل صحبت من 20 ثانیه نشد اما ازم 200 تا ایراد گرفت کلافه شدم داغون شدم حتی بهم یک لحظه فرصت نمیداد تا دیگه بغضم ترکید و زدم زیر گریه گفتم غلط کردم نمیریم غلط کردم حق با توئه ولم کن.

بعد از دو ساعت اومد گفت من تهمت نزدم تو بد برداشت کردی!!!!!مثل همیشه انگشتش به سمت منه بازم من اشتباه کرده بودم!!!!!!!!!!!!!!!آخه اون که امام و معصوم!!!!!!!!!!!!!!!!بازم کوتاه اومدم و بخشیدمش.تو تصحیح کردن ورقه هاش کمکش کردم با اینکه سرم داشت میترکید.

بعداز ظهر از ساعت رفتن گرفته تا اینکه اونا بیان دنبالمون ما نریم تا ظرف غذا ازم ایراد گرفت.چشم داشت از درد درمیومد.
شب از همه زودتر برگشتیم و من مدام واسه این یکی اون یکی دلیل زود رفتنمونو داشتم میگفتم که هی وسط میپرید و میگفت اینو بگو اینو بگو وای نمیدونید چقدر خسته شدم حالم بهم میخورد ازش.تا آخرش داد زدم گفتم مگه من دارم چی میگم؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!

داداش بدبختم چون ما ماشین نداشتیم ما رو رسوند خونه .مدام میگفت چرا داداشت انقدر پیله ما کرده؟!!!!! که من بیچاره از خودش بیشتر میگفتم ممنون خودمون میریم. تقصیر من چی بود؟ داداشمم میخواست بهمون محبت کنه چون سرم خیلی درد میکرد.
اون یکی داداشتم خیلی خودخواه و خودرایه؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!
خلاصه کوفتم کرد.
وقتی اومدیم خونه گیر داد چرا به همه میگفتی سرم و چشم درد میکنه؟ و انقدر گیر داد و داد و داد تا دعوامون شدید شد.
حالم داشت ازش بهم میخورد یک سیلی زدم توصورتش و هزار تا کتک خوردم.تمام دستام و پشتم کبود شدن.
تمام بدنم درد میکنه.


لباساشو پوشید که بره که به دست و پاش افتادم و اونم ازم قول گرفت که میمونه به شرط اینکه امروز بریم دادگاه واسه طلاق توافقی!!!

[یثنا]

بچه ها جون دارم دق میکنم. یک چیزی بگین دیگه.
دیشب حدود ساعتای 5 بهش زنگ زدن با عجله لباساشو پوشید رفت.بهم اس ام اس زده دوشنبه میریم دادگاه.
نمیدونم امشب میاد خونه یا نه؟
از طلاق خیلی میترسم از طرفی هم نمیخوام منتش بکشم.