اهمیت سطح تحصیلات در ازدواج

[baby]

مسلمان گرامی
بله ، سطح درک وشعور یه مقولست و سطح سواد یه مقوله دیگه.
ارتباطش هم از نظر من یه طرفس واون این که :
نه اینکه هرکی مدرکش بالاتر بود ، شعور و فهمش هم بالاتره ، اما عموما اونهائی که شعور و درک بالاتری دارن به سمت علم و دانش و تحصیلات عالیه گرایش بیشتری دارند.
وتوصیه می کنم به شما به صرف دیدن اساتیدی با درک پائین ، شما نباید از ادامه تحصیل منصرف بشید.

[nik_andish]

تفکیک مسایل اعتباری و قراردادی از مسایل اصیل حقیقی کلید درک عمیق پدیده هاست. در حالیکه استعداد، هوش، معلومات، قدرت تفکر و اندیشه و ... مسایلی اصیل و حقیقی هستند؛ مدرک دانشگاهی که در ازای گذراندن تعدادی واحد درسی در سیستمی معین، به فرد اعطا می شود، صرفا امری اعتباریست و اطلاعی راجع به متغیرهای حقیقی به دست نمی دهد. البته بگذریم از وضع جامعه ای که در آن افراد ارزش خود و دیگران را بر اساس اعتباریات تخمین می زنند. افرادی که تماسی با "خود واقعی" خویش ندارند و خود را با مسایلی از قبیل طبقه اجتماعی، دانشگاه و مدرک تحصیلی، میزان درآمد و حتی مسایلی از قبیل محل سکونت و اتومبیل (!) می شناسند.
از قیل و قال مدرسه حالی دلم گرفت...

[kamran2007]

سلام،

به نظر من هیچ ربطی‌ بین میزان تحصیلات و شعور وجود ندارد...

واقعیت این هست که در جامعه ما به نویی‌، عوام از یک فرد تحصیل کرده بیش از آنچه که باید انتظار دارن...

از یک فارغ التحصیل مهندسی‌ یا پزشکی‌ انتظار دارن، که علاوه بر تخصص مهندسی‌ یا پزشکی‌، در همه امور اجتمایی‌، فرهنگی‌، سیاسی متخصص باشه...

فکر می‌کنم فلسفه وجود دروس عمومی‌ هم در دانشگاه‌ها تا حدی همین موضوع باشه...

به هر حال به عقیده من، این باور رایج یک باور اشتباه هست

درست همانطور که در مورد یک سری خواننده ها،بازیگرها و ...همه انتظار برخورد منطقی‌ و شخصیت کامل دارن،

در حالی‌ که هیچکدام اینها هیچ ارتباطی‌ با هم ندارند!

باید باور کنیم، یک بازیگر خوب، صرفاً بازیگر خوبی‌ هست و در این رشته‌ متخصص هست...نه در همه امور زندگی‌ یا انسان بودن یا شعور داشتن!

یا یک پزشک خوب، به صرف داشتن یک مدرک MD نمی‌تواند الزاماً انسان خوب یا با شعوری هم باشد...

یا اینکه، فلان خواننده اگر صدای خوبی‌ دارد، اگر معروف هست، لزومی ندارد شخصیت خوبی‌ هم داشته باشد یا در زندگی‌ شخصی‌ هم موفق باشد...چرا نمی‌شود فقط صدای زیبایش را دوست داشت!؟

درست مثل یک اهنگر خوب، در رشته‌ خودش متخصص هست، هم میتواند شعور بالایی‌ داشته باشد هم منطقش بهتر از خیلی‌‌ها کار کند...

برای انسان بودن، شعور داشتن و حتی منطق داشتن ،تحصیلات نه شرط کافی‌ هست و نه شرط لازم...

البته همه اینها، بستگی به تعریف ما از شعور هم دارد،

برای برخی‌ مسائل تعریف خاصی‌ وجود ندارد و شعور از این دسته مسائل هست،

و این کاملا روشن هست که بدون تعریف هیچ چیزی را به این سادگی‌(با نمونه گیری و ...) نمی‌توان سنجید، چون ابزار اندازه گیری تعریف نشده است!!!

من کتمان نمیکنم، بودن در محیط آکادمیک یا تحصیلات میتونه به فرد این ابزار رو بده تا بهتر گفتگو یا تحلیل کنه یا منطقی‌ تر برخورد کنه...که البته این هم فرد به فرد متفاوت هست...

اما اگر فردی در چنین محیطی‌ نبود، به این معنا نیست که منطق ندارد یا کمتر دارد...
و در مورد شعور که واقعا هیچ ارتباطی‌ وجود ندارد..

اگر فردی با ما متفاوت فکر میکرد، یا فرهنگ متفاوتی داشت، به این معنا نیست که شعور ندارد،

در مورد شعور به نظر من، با تعریف عام که به طور معمول به کار میره، با توجه به آنچه شخصاً دیدم ارتباط تحصیلات و شعور صفر هست،

و البته، من از نظر منطقی‌ هم هیچ ارتباطی‌ نمی‌بینم...

در مورد ازدواج هم فکر می‌کنم، این خوب هست که هر فردی به دنبال کسی‌ بگرده که هم سطح خودش باشه، در هر زمینه ای، فکر می‌کنم اصطلاح هم کفو بودن از همینجا میاد،

یعنی‌ هم وزن بودن در همه زمینه ها، شرایط مالی‌، خانوادگی، هماهنگی‌ جنسی‌ و ...

اما برای من شخصاً، تحصیلات هیچوقت مساله محدود کننده نبوده و همیشه معیار‌های بسیار مهمتری از تحصیلات یا شغل وجود داشتن.

فقط در این حد که طرف با فرهنگ لغات و دیکشنری من آشنا باشه و به نویی‌ زبان مشترک با هم بتونیم پیدا کنیم برام کافی‌ بوده،

البته خانوادم، تا حدی مخالف عقیده من هستند، این هم برمیگرده، به عقاید نیمه فمینیستی مادر که فکر می‌کنن،

فرد مقابل من، باید انقدر تحصیلات داشته باشه تا قرار گرفتنش کنار من باعث شکستن اعتماد به نفسش نشه یا اینکه توانایی ابراز وجود یا ابراز عقیده رو ازش نگیره*...

شاد باشین،

کامران

*این عقاید پیش از آمدن عروس خانوم بود، الان هم که دارن میان، فعلا طرف ایشون هستن، خدا عاقبت منو بخیر کنه...

بعید نمیدونم یه روز طلاقشو از من بگیره...

[rroogg]

لزومی به پاسخگویی نیست چون من علاقه‌‌ای به ادامه این بحث ندارم،82
در حال حاضر بحث‌های مهمتری دارم...

مثل اینه که یکی والیبال میکنه بعد توپ و میندازه اون طرف زمین و میگه من وقت بازی ندارم خداحافظ....


شعور : ربطی به غرور و پرستیژ نداره....من کلی مثال زدم....یه دزد با مدرک صرف لیسانس ولی نتیجه چهار سال اذیت شدن با یه دزد بی سواد فرق داره نه به خاطر پرستیژ یا غرور بلکه به خاطر اینکه توانائیش فرق کرده به خاطر اینکه پتانسیل های بیشتری پیدا کرده به خاطر اینکه انسان تر شده چرا انسان تر شده؟ یعنی لزوما اینطوریه؟ لزوما اینطوری نیست انسان تر شده چون به توانائی های انسانیش افزوده شده....در واقع دارم روی پتانسیل ها تاکید میکنم.
من دو انسان شبیه به همو مقایسه میکنم یه زن دارم دکترا داره و یکی که دیپلمه به لحاظ شعور و فرهنگ هم یه چیزن (هر چند بعیده!!!!) در هر دو صورت هم باهاشون مشکل دارم...اونی که دکتره راههای برون رفت بیشتری رو در اختیار من میزاره....پتانسیل بالاتری داره....لزوما این قابلیت ها بالفعل نیست (هر چند وقتی دوباره ازین دنیای انتزاعی میام دنیای واقعی میبینیم اتفاقا همون چند سال تحصیل الکی یه سری تاثیرات داشته و یه سری پتانسیل های بالقوه رو بالفعل کرده حالا یکی ظرفیت بالا یکی پائین...)
من کلیت جامعه رو دارم میگم....دارم رفتار کلی و میانگین رو میگم...نه مصداق های فردی رو....

یه نقل قول جالب از مدیر همدردی:

پنجم: فرافكن كردن هاي نظراتمون به سوم شخص، جامعه و محيط
مثلا اين سئوال: فكر مي كنيد مردم بيشتر دنبال پول و ثروت و رفاه خودشون و ... هستند يا همه سعي مي كنند انسان باشند؟
مردم بيشتر مسئول هستند؟ متعهد هستند؟ يا خيلي صفات انساني را دنبال نمي كنند؟
آيا بيشتر دختران به خوبي من هستند؟!يا اكثرا غير قابل اعتنا هستند، و دختراني مثل من كمتر هستند؟
دقت كنيد پاسخ به اين سئوالات بيشتر به اين معني هست كه فرد در مورد خودش قضاوت مي كند.
اگر مي گويد همه غير قابل اعتمادند. شما نتيجه بگيريد كه او بيشتر عدم اعتماد را در شخصيت خود هك كرده است. اگر او مي گويد اكثر دختران چنين اند، يعني در نهايت شما را هم چنين مي بيند و اكنون صرفا چون درگير احساسي با شما دارد استثناء مي كند.

پس فرد آنچنان در مورد جامعه قضاوت مي كند كه خود را آنگونه يافته است.

[صبا_2009]

شعور : ربطی به غرور و پرستیژ نداره....من کلی مثال زدم....یه دزد باسواد با یه دزد بی سواد فرق داره نه به خاطر پرستیژ یا شعور بلکه به خاطر اینکه توانائیش فرق کرده به خاطر اینکه پتانسیل های بیشتری پیدا کرده به خاطر اینکه انسان تر شده.....

مطمئن هستید به خاطر اینکه انسان تر شده ؟

تعریفتون از انسانیت چیه ؟ با علم دنبال خطا رفتن ؟ کسی که جاهله عذرش واسه انجام خطا پذیرفته نیست وای بر کسی که با علم راه غلط رو بره .

[rroogg]

حرف منم همینه اینکه با علم دنبال خطا رفته یه امکان بالقوه است برای بهتر شدن ولی هیچ تضمین نیست بتونیم ازین امکان چیزی بگیریم (حالا اعتقاد ندارم که طرف علم داره، به این کمترش هم راضیم) .
پتانسیلش با دزد بی سواد فرق میکنه...
وقتی اینا هردوشونو که همکارن میبرن کانون اصطلاح و تریبیت ... مشاور با هردوشون یه برخورد داره؟؟ یه راهکار داره؟...
ضمنا من روی عرش که ننشستم تا راجع به گناه و کفاره قضاوت کنم...اونو بزارید به عهده ذات باری تعالی....

بهرحال جملات کوتاهه و باعث برداشت غلط میشه احتمالا همه ما داریم یه حرف رو میزنیم ولی با دیدگاه های متفاوت...
من توی پستهای قبلیم هم گفتم معتقد نیستم لزوما مدرک بالاتر به معنی شعور بالا باشه بهیچ وجه اینطور نیست. ولی وقتی میان کلیت جامعه اساتید دانشگاه رو با کلیت جامعه مثلا صنف بنگاه دار رو مقایسه میکنیم: در حالت کلی تفاوتهائی است که سبب انتظاراتی میشه که بهش اشاره شد و اون انتظارات خودش سبب تشدید قضیه میشه که اینجاش دیگه ربطی به شعور نداره(بحث جوابگوئی به انتظارات)...
خلاصه، قابلیت ولو محقق نشده یک فرد با سواد، ( ولو محفوطیاتی صرف) نسبت به همون فرد بدون اون سابقه، فرق میکنه و این لزوما به معنای شعور بالاتر نیست.....ولی در حالت بررسی »»کلی«« جامعه مورد بحث اینطوریه....


البته یه چیزی که خودم بهش توجه نکردم و باید اینجا گفت مسئله تعارض هست....یعنی بهترین پتانسیل ها در حالت هم سنخ بودن به وجود میاد..
خلاصه ضمن اینکه نمیتونیم بگیم مدرک بالاتر یعنی شعور بالاتر (که مضحکه) ولی میتونیم در نبود هیچ اطلاعات قبلی (یعنی حالت میانگین= حالت کلی = چیزائی که از اول دارم میگم و کسی توجه نمیکنه....) از فردی با مدرک بالاتر انتظار شعور بالاتری میره... و دلیل این اتتظار باور غلط یا نفهمی جامعه نیست....دلیلش بازخوردهای گرفته شده در جامعه ازون قشر خاص بوده....در واقع باید به کلمات کلی....در مجموع و نه لزوما توجه کرد....