سلام دوستان مهربانم.
گمان کنم از عنوان تاپیک روشنه که سوال من چیه ...
کمی شک دارم که خواستگارم در این زمینه به اصطلاح "بچه ننه" باشه و نتونه بین محبت یا احترام به خوانواده اش و استقلال در تصمیم گیری ها فرق بذاره.
قابل ذکره که ایشون سالهاست برای درس، دور از خانواده بودن و برای زندگی هم در یک شهر دیگه خواهند بود. دور بودن، شاید جلوی خیلی از دخالت ها و اظهار نظرها رو ( هر چند دوستانه) بگیره. اما ...
قبلا، طی صحبت هام در این مورد، به طور کلی از ایشون پرسیدم که " توی تصمیم هاتون چقدر از بزرگترتون نظر می خواید؟" و یا اینکه " برام توضیح بدید نقش مشورت با بقیه توی زندگی مشترک چیه؟" ... ولی اینها به نظرم چندان کافی نبود برای رفع این دغدغه... دغدغه ای که این روز ها برام شبیه هشدار شده (به خاطر صحبتی که یکی از آشنایان مشترکمون در مورد شخصیت کلی آقایون این خانواده، انجام شد) ... بد نیست بگم که من خودم یه شخصیت مستقل (نه خود رای) دارم و از طرف مقابل هم همین رو انتظار دارم.
لطفا بهم بگید با چه نوع سوالات و صحبت هایی می تونم به این اطمینان دست پیدا کنم که میزان وابستگی و محبت بین طرف مقابلم و خانواده اش تاثیری توی استقلال توی تصمیم هاش نداره؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)