یک بیت شعر زییا بنویسد

[محمدابراهیمی]

صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست
بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست

[محمدابراهیمی]

دوست گر با ما بسازد دولتی باشد عظیم
و ر نسازد می بباید ساختن با خوی دوست

[محمدابراهیمی]

گر قبولم می کند مملوک خود می پرو رد
وربراند پنجه نتوان کرد با بازوی دوست

[محمدابراهیمی]

هر که را خاطر به روی دوست رغبت می کند
پس پریشانی بباید بردنش چون موی دوست

[dorsa65]

هر که را دیدیم از مجنون و عشقش قصه گفت

کاش می گفتند در این ره، چه بر لیلا گذشت

[محمدابراهیمی]

دیگران را عید اگر فردا ست ما را این دم است
رو زه داران ما نو بینند و ما ابروی دوست

[kashmar]

وقتي جهان
از ريشه جهنم
ادم از عدم
و سعي
از ريشه هاي ياس مي ايد


وقتي يك تفاوت ساده
در حرف
كفتار را
به كفتر
تبديل مي كند

بايد به بي تفاوتي واژه ها
و واژه هاي بي طرفي
چون نان
دل بست

نان را
از هر طرف كه بخواني
نان است!

[محمدابراهیمی]

هر سحرگاه وقتی که خورشید
ان سوی کوه در خواب ناز است

[محمدابراهیمی]

در وصل هم ز عشق
تو ای گل در اتشم
عاشق نمی شوی که بیینی چه می کشم

[محمدابراهیمی]

ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی
از ساکنان فرش فراموش می کنی