یک آیه از قرآن بنویسید (2)

[naghashi]

وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ ﴿۸۷﴾


ذوالنون را [ياد كن] آنگاه كه خشمگين رفت و پنداشت كه ما هرگز بر او قدرتى نداريم تا در [دل] تاريكيها ندا درداد كه معبودى جز تو نيست منزهى تو راستى كه من از ستمكاران بودم (۸۷)



فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنجِي الْمُؤْمِنِينَ ﴿۸۸﴾


پس [دعاى] او را برآورده كرديم و او را از اندوه رهانيديم و مؤمنان را [نيز] چنين نجات مى‏دهيم (۸۸)

سوره انبيا

[ویدا@]

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا

و هر کس از ياد من روى برتابد، قطعاً زندگى تنگ و دشوارى خواهد داشت

(طه124)

[پدربزرگ]

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ (الحجرات/١٠)
قطعا مؤمنین برادر یکدیگرند

فَاسْتَبِقُوا الْخَیْرَاتِ (المآئده/٤٨)
در کارهای خیر از همدیگر سبقت و پیشی بگیرید

وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا (بقره/٨٣ )
با مردم نیکو سخن بگوئید

وَأَوْفُوا بالْعَهْدِ (اسراء٣٤)
به عهد و پیمان خود وفا کنید

اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى (المائده/٨)
عدالت پیشه کنید که آن به تقوی نزدیکتر است

[بهار.زندگی]

هُوَ الَّذی جَعَلَ الشََّمسَ ضِیَاءً وَ القَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعلَمُوا عَدَدَ السِّنِینَ وَ الحِسابَ مَا خَلَقَ الَلهُ ذَلِکَ اِلَاّ بِالحَقِّ یُفَصِّلُ الاَیَتِ لِقَومٍٍ یَعلَمُون.

اوست کسی که خورشید را روشن و ماه را تابان کرد و برای ان (ماه) منزلهایی معین کرد تا شمار سالها و حساب (زندگی خود) را بدانید؛خداوند این را جز به حق نیافریده است؛و برای اهل معرفت ایات خود را به روشنی بیان می دارد.
سوره یونس ایه 5

[ویدا@]

يَهْدِي بِهِ الله مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ

خدا به وسيله آن، کسانى را که از پى خشنودى او مى روند به راههاى سلامت هدايت مى کند

(مائده،16)

[naghashi]

قَدْ جَاءكُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍ

به راستى رهنمودهايى از جانب پروردگارتان براى شما آمده است پس هر كه به ديده بصيرت بنگرد به سود خود او و هر كس از سر بصيرت ننگرد به زيان خود اوست و من بر شما نگهبان نيستم

انعام-104

[hadieh]

وَ قُلْ رَبِّ أَدْخِلْني‏ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْني‏ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لي‏ مِنْ لَدُنْکَ سُلْطاناً نَصيراً (80 اسراء)

و بگو: پروردگارا! مرا ( در انجام هر کاری ) با حق و راستی وارد کن و با حقّ و راستی بیرون آور و برای من از جانب خود بصیرت و حجت روشنی مقرر دار تا بدین وسیله از عهده انجام وظایف خود برآیم

[دانوب]

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا ﴿٢٣﴾ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّـهُ ۚ وَاذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَىٰ أَن يَهْدِيَنِ رَبِّي لِأَقْرَبَ مِنْ هَـٰذَا رَشَدًا ﴿٢٤﴾
هرگز مگوى: فردا چنين مى‌كنم، (۲۳) مگر خداوند بخواهد. و چون فراموش كنى، پروردگارت را به يادآر و بگو: شايد پروردگار من مرا از نزديك‌ترين راه هدايت كند. (۲۴)


سوره کهف

[دختر مهربون]

با یه عزیزی داشتیم در مورد موقعیت ها و فرصت های قبلی و از دست رفته حرف میزدیم، این آیه قرآن رو آورد :

وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ

شايد چيزی را، ناخوش بداريد و در آن خير شما باشد و شايد چيزی را دوست داشته باشيد و برايتان ناپسند افتد خدا می داند و شما نمی دانيد

بقره216

اما هنوز قانع نشده بودم.
گفتم "داره میگه شاید. کسی نمیتونه بگه خیر در از دست رفتنش بوده یا نه. خود خدا هم داره آخرش میگه شما نمیدانید."

گفت حرفت رو قبول میکنم و در جوابم، یه آیه ی دیگه آورد:
(وقتی این یکی رو گفت، دیگه چیزی برای گفتن نداشتم.)

لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ

بر آنچه از دستتان می رود اندوهگين نباشيد

حدید-23

[دانوب]

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ۚ أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّـهُ ۖ وَأُولَـٰئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿١٨﴾

كسانى كه به سخن گوش مى‌دهند و از بهترين آن پيروى مى‌كنند، ايشانند كسانى كه خدا هدايتشان كرده و اينان خردمندانند.

سوره مبارکه زمر