مشاعره

[NIM-KHAK]

توبه کردم که بنویسم لب ساقی و کنون
می گزوم لب که چرا گوش به نادان کردم

حالا میم میخواد!!!
بابا تقصیر من نیست به حافظ یه چیزی بگید...
منم که شهر ه ی شهرم به عشق ورزیدن
منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
وفا کنیم وملامت کشیم وخوش باشیم
که در طزیقت ما کافریست رنجیدن

[نديم]

ناگهان ، خود را ز قاب پنجره
همچو عکسی درفکندم بر زمین
از بلندا رو نهادم در نشیب
وز حرارت ، با عرق گشتم عجین

[نديم]

نیمه شب در دل دهلیز خموش
ضربه پایی افکند طنین
دل من چون دل گلهای بهار
پر شدم از شبنم لرزان یقین

[نديم]

نور چشمام همه تو
قدرت پاهام همه تو
توی اوج نا امیدی
نقطه امید فردام همه تو

[shad]

وقت است که بنشینی و گیسو بگشایی
تا با تو بگویم غم شبهای جدایی

[NIM-KHAK]

یارم چو قدح بدست گیرد
بازار بتان شکست گیرد
هر کس که بدید چشم او گفت
کو محتسبی که مست گیرد

[pone20]

قبلاً بخاطر این بیت شعر پوزش می طلبم. قصد توهین ندارم فقط بخاطر اینکه جور در بیاد.

یک غزل آمد که حالم را گرفت
حافظ دیوانه فالم را گرفت

[pone20]

تار دل را زدم آنقدر که پودش همه رفت
ای دریغ از سر انگشت، چوآهنگ شده

[pone20]

همسر شوخ و دل آرا ونجیب و پارسا
میوه شیرین بود بر شاخسار زندگی

[NIM-KHAK]

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زانکه چو گردی زمیا ن برخیزد
بر سر تربت من می و مترب بنشین
تا ببویت ز لحد رقص کنان برخیزد