مشاعره

[زیبا.]

شهر خاموش من ! آن روح بهارانت كو ؟

شور شيدايي انبوه هزارانت كو ؟

[نادیا]

واعظ من بوی حق نشنید بشنو کین سخن
در حضورش نیز می گویم نه غیبت می کنم

[yas]

مرا عهديست با جانان كه تا جان در بدن دارم
هوا داران كويش را چو جان خويشتن دارم

[نادیا]

منظر دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید

[نادیا]

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
و اندر آن کار دل خویش به دریا فکنم

[shad]

مرا آهسته چشمانت صدا کرد
و با احساس پاکی آشنا کرد
به روی هم شبی پلک تو افتاد
تو را از من، مرا از تو جدا کرد

[shad]

دلم را می فروشم می خری تو؟
مرا تا خانه خود می بری تو؟
نمی گویم خریداری ندارم
برای من ز هر کس بهتری تو

[yas]

.... و عشق صداي فاصله هاست
فاصله هايي كه غرق ابهامند
و
با گفتن يك هيچ ميشوند كدر

[زیبا.]

رفيق اهل غفلت هر كه شد از كار مي ماند

چو يك پا خفت ، پاي ديگر از رفتار مي ماند

[setareh]

دراستان جانان از اسمان میندیش
کز اوج سربلندی افتی بخاک پستی