مشاعره

[نادیا]

سحر به دامن کوهسار لاله گفت به سنگ
ز رنگ و بوی جوانی ، چه بود حاصل ما؟
به درد و داغ در این گوشه سوختیم و نبود
کسی که بر زند آبی بر آتش دل ما

[زیبا.]

اي صبا گر بگذري بر ساحل رود ارس
بوسه زن بر خاك آن وادي و مشكين كن نفس

[sahra]

ساقی و مطب و می جمله مهیاست ولی عیش بی یار مهیا نشود یار کجاست

[زیبا.]

تو ای سپرده دلم را به دست ویرانی

همین تویی تو که شاید دو قطره پنهانی

[نادیا]

یا عافیت از چشم فسون سازم ده
یا آن که زبان شکوه پردازم ده
یا درد و غمی که داده ای بازش گیر
یا جان و دلی که برده ای بازم ده

[sahra]

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

[sahra]

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی
به پیام آشنایان بنوازد آشنارا

[آتنا]

آه از آن جور و تطاول که در این دامگه است
آه از آن سوز و نیازی که در آن محفل بود

[shadi]

تا عهد تو در بستم عهد همه بشکستم
بعد از تو روا باشد نقض همه پیمانها

[zeinab]

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی تو به جان آمد ، وقت است که بازایی