خودم خودمو گم کردم

[sara joon]

من اگه تصمیم ازدواجمو نگیرم دیگران برام میگیرن نگید سن ازدواج نیست توی خانواده ما دختر نهایت تا 22 میمونه الان انبوه خواستگار دارم که دارم رد میکنم....از امریکا از استرالیا از دبی از ایران همه و همه....من سعی میکنم خودمو پیدا کنم..
من خواستگارایی الان دارم که همه ارزش هایی که همه فکر میکنن رو دارن ولی نمیشه............دوستام میگن جای من بودن و این خواستگارارو داشتن با یکی نه با چندتاشون ازدواج میکردن...
نازنین جان من کاملا با راهنمایی شما موافقم و من باید خودمو پیدا کنم ولی از نظر مادی که میگید من 19سامه و الان توی یه شرکت که دوران دبیرستانم ان جا کار تایپ میکردم مشاوره میدم عنوان کاملی ندارم ولی قراردادها زیر نظر منه یه جوری سخنگو شرکت هستم بچه ها مسخره میکنن میگن خانوم الهام...چون خیلی زبون بازم و مدیر شرکت میگه اگه روز باشه طرفت رو قانع میکنی شبه...هر فصل یه بار میرم japanچون شرکت نمایندگی از اونجاس از نظر استقلال مالی ماهی حداقل 800-900 تومان در امده با پس اندازه سابقم خونه توی کرج خریدم و دارم اجاره میدم داییم مشکلات مالی کارخونش پیدا کرده اولین کمک مالی من بهش کردم من از نظر جایگاه اجتماعی و مالی کم ندارم ولی شما درست میگید شاید من باید بیشتر به خودم فکر کنم ولی هر چه قدرم فکر میکنم از این همه زحمتی که کشیدم حرص میخورم......اگر هم دنبال کسی هستم که جایکاه اجتماعی بالایی داشته باشه بخاطر همینه....

[homa_59_25]

تو میتونی بهتر از رضا رو پیدا کنی . با این موقعییت اجتماعی که داری بیگدار به اب نزن . تو حالا حالا وقت داری به ازدواج فکر کنی . از تحصیلت ، از موقعیت کاریت ، از منزلت اجتماعیت بهترین استفاده رو بکن چون برای بدست اوردنشون خیلی تلاش کردی با یه تصمیم اشتباه از دستشون نده .

[نازنین غ]

افرین همه اینایی رو که گفتی خیلی خوبه. من اینا رو نمی دونستم.

ولی چرا از زحمت هات حرص می خوری ؟؟؟ برای خودت کشیدی برای وجود خودت. ناراحتی نداره. نگو چرا فلانی اله من نیستم یا...
مقایشه نکن. همه مثل هم نیستن.

تا اونجایی که من فهمیدم با رضا عروسی کردی. فکر نکن چون این اتفاق افتاده پس حتما باید باهاش ازدواج کنی. این دلیلت نباشه ساراجان.
در مورد شرایط ازدواج هم از یک طرف نیفت. نه خیلی بچست به معنویات نه خیلی بچسب به مادیات. تعادل رو حفظ کن.
دوما واقعا رضا به دردت می خوره ؟؟؟ واقعا مرد دیگه ای جز رضا پیدا نمی شه که از هر لحاظ شایسته ات باشه ؟؟؟

[homa_59_25]

اگه هم تو خانواده شما رسمه که دختر زود ازدواج کنه پس خواهشا یه ازدواج منطقی کن نذار بچه تو زندگی کودکیش مثل خودت باشه . به این فکر کن که بهترینهارو براش مهیا کنی . به نظر من رضا کیس مناسبی برات نمی تونه باشه . تو کسی رو میخوای که تو همه چی همراهت باشه . تو دختر باهوشی هستی . حیفه که بیخودی موقعییتهاتو از دست بدی . طرز فکرت رو عوض کن .

[sara joon]

هما جان بهت تبریک میگم.....ان شا الله پنجشنبه بزرگترین قشنگ ترین روز زندگیت باشه!!!!!!!!!!مرسی از همه کمکها و دلجویی هایی که ازم کردید.

[sara joon]

خودتونو جای من بزارید میتونید به این همه سوال جواب بدید؟؟؟؟
نازنین جان شاید همه به عروسی به دید یه نیاز نگاه کنن(ببخشید میخوام بی پرده صحبت کنم)ولی من با اون بود که زندگیمو ساختم علایق برای خودم به وجود اوردم کسی که هیچ احساس خوشایندی بهش نداشتم رو به ایده های زندگیم نزدیک کردم .من الان هر مردی بهم نزدیک میشه چندشم میشه نمیتونم مرد دیگه ایی حتی تصور کنم برام چندش اوره....ولی واقعا کی بدش میاد شوهرش با گذشت باشه؟کی بدش میاد شوهرش مردم دار و توی کارهای خیر باشه؟کی بدش میاد وقتی اسم شوهرشو میاره تعریف و تمجید باشه که ازش بکنن؟کی بدش میاد عروس یک خانواده اصیل و بنام بشه؟چرا به من میگید اینا ارزش برای ازدواج نیست؟؟؟؟؟همه این ها کلی برای انتخاب همسر موثره.....به من هم حق بدید در رابطه با یه مرد 33ساله که هرگونه تجربه ایی داره و ادم دنیا دیده ایه بودم و هستم چطور میتوانم یه فرد دیگه انتخاب کنم وقتی یه طرف ترازو همیشه رضا هست؟؟؟چه طور از این رابطه که توش خودمو ساختم دست بکشم؟وقتی میگم عاشق نیستم ایناس....بجای عاشق شدن به ایده هام رسیدم به ارزو و تخیلاتم رسیدم و از همه مهم تر خودم شدم......
من وقتی با رضا هستم اصلا یه ادم دیگه میشم...من یا توی محیط کارم خودم میشم یا پیش رضا(به خدا الان بهم بگید رضا نیست برام هیچ فرقی نداره فقط حسرت داشته هامو میخورم)میترسم جلوی ادمای دیگه خودم بشم چون یا میخوان ازم بخرن یا میخوان شبیه ایده های ذهنی خودشون بکنن.....شما بودی چی کار میکردید؟.....9 صفحه همه فقط سرزنشم کردید ولی واقعا جای من بودید چی کار میکردید؟؟؟؟من همه چیز دارم ولی خودمو ندارم!!!!!!

[نازنین غ]

سلام بر همه شما
من هم باز اومدم كه به یك نكته كلیدی اشاره كنم. یادآوریش خیلی مهم هست.
مواظب باشیم خوشبختی ما وابسته به چیزی بیرون از وجود خودمون نباشه.
وابسته به پول، مدرك، موقعیت اجتماعی،‌همسر ، فرزند، سلامتی، پدر ومادر، دوست ،‌و .....
چون هر كدوم اینها زمان انقضاء دارند، یا دائمی نیستند، یا فراز و نشیب دارند و به هر حال در كنترل ما نیست كه آنها را همین طوری حفظ كنیم. پس با تغییر آنها ما هم خوشبختی امان دچار نوسان می شود.
در همین تالار افراد زیادی هستند كه می گویند «من تا همین چند وقت پیش خوشبخت بودم»، اینها بی مشكلی را با خوشبختی مساوی گرفته اند و خوشبختی خود را به چیز دیگری گره زده اند.
خوشبختی مراتب دارد و همیشه ما در این سلسله مراتب باید جلو برویم و رشد كنیم. اما در هیچ یك از این مراتب این اشیاء و اشخاص دیگر نیستند كه خوشبختی ما را تعیین كنند. آنها فقط ممكن است مشكلاتی ایجاد كنند، رنجهایی را به ما بدهند و ....، اما اینكه ما چقدر بتوانیم از ظرفیت خود برای بهره برداری كامل از توانایی خود استفاده كنیم دست خود ماست.

خوب این خیلی بده ساراجان. وابسته به یک چیز دیگه برای خوشبختی . اگه خدای نکرده رضا روزی نباشه ( خدای نکرده برای همیشه به دیار باقی بره ) اونوقت چه کار می کنی ؟؟؟ یا اگه بعد از چند سال زندگی با رضا به مشکل برخوردی و بچه هم داشتی چی ؟؟؟
ببین من اصلا کاری به رضا یا x و y ندارم . به خودت کار دارم.
گفتم خودتو بساز. گفتم انقدر محکم باش تا دیگه چیزی نتونه روت تاثیر بذاره و اعصابتو خرد کنه. گفتم خودت و خودت و خودت رو اماده کن. حتی خودت هم قبول داری که سارا رو گم کردی...

[sara joon]

به من فرصت بدید دفعه بدی که بیام اینجا همه تصمیمات و اتفاقات رو می نویسم فکر کنم دیگه باید توی خودم انقلاب کنم.....چشم

[sara joon]

اولا از این غلط های املایی که دارم معذرت میخوام......

[sara joon]

دوما میخوام چون سو برداشت نشه و کسانی که فردا روزی میخواهند این تاپیک را بخوانند بتوانن با دست باز سبک سنگین کنند و برایشان مفید باشه از اوله اول خودم و فقط خودم رو شرح بدم....