دلم میخواد مشکلاتم حل بشه، دارم تلاش میکنم ولی هنوز نیاز به کمک دارم

[eghlima]

شمیم عزیز منم با حرفای لیلا موافقم
این چیزا تو زندگی همه ما کما بیش هست و خیلی هم ازاردهنده است ولی هیچ کدوم دلیل محکمی برای فروپاشی یک زندگی نیست که با مدیریت درست که خودت استادی حل میشه
گاهی وقتا که خوب مدیریت می کنی واقعا خوشحال میشم
الانم شمیم باید خوب مدیریت کنه و من منتظرم که بازم از تو امید بگیرم و بهم امید بدی نه اینکه سر این مسائل اینقدر زود جا بزنیو بگی.......
منم ماه عسل درست و حسابی نرفتم
منم خیلی وقتا می بینم شوهرم برای مادرش خود کشی میکنه ولی برای من.....

اینقدر زود جا نزن
وقتی اوضاع خونتون گل و بلبل باهاش حرف بزن مطمئن باش همه چیز درست میشه

[ليلا موفق]

محض اطلاع منم ماه عسل نرفتم. هيچ وقت هم به روي مهدي نياوردم كه شرمنده بشه.

هر وقت هم كه مهدي با شرمندگي مطرحش مي كنه. من بحث را عوض مي كنم و مي گم اصلا مهم نيست و لازم نيست خودش را به خاطر اين موضوع بي اهميت ناراحت كنه.

[shamim_bahari2]

لیلا جون
آقا مهدی نداشته و نرفتین ولی شوهر من داره و هیچ کجا نمیریم
این دوتا خیلی فرق دارن

[ليلا موفق]

نه عزيزم ما هم اگه ديگران مي گذاشتند و برامون مشكل درست نمي كردند مي تونستيم بريم. ما اوايل زندگيمون هنوز خونه نخريده بوديم و اصلا مشكلات مالي نداشتيم.

ولي بعد از عروسي خانوادش اينقدر برامون مشكل درست كردند كه ماه عسل كه هيچي خودمون را هم فراموش كرديم.
حتي تا چند هفته بعد از عروسيمون اينقدر درب و داغونمون كرده بودند كه نمي تونستيم عروسي كنيم چه برسه به اينكه به ماه عسل فكر كنيم.

مطمئن باش مشكلات زندگي ديگران صد برابر مشكلات شماست.

[shamim_bahari2]

لیلا جون انگیزه ای برای ادامه ندارم
میدونم هر کسی مشکلات خودشو داره
ولی تو این زندگی احساس اضافه بودن میکنم، تازه الآن که بحث بچه دار شدنمون هست بدتر شده، احساس میکنم اون بچه قراره بخاطر تحمل الکی من کلی غصه بخوره
چه گناهی داره؟
به قول تو هر زندگی مشکلات خودشو داره، اونم در آینده قراره کلی مشکلات داشته باشه و تو دوران کودکی که میتونه یه کم از این دنیا لذت ببره دائم باید شاهد مشکلات ما باشه؟
من نمیتونم جوابگوش باشم لیلا جان
میترسم
حس بدی دارم
خیلی حس بدی دارم

[ليلا موفق]

من اصلا نگفتم بچه دار بشو. به هيچ وجه هم فعلا بهت بچه دار شدن را توصيه نمي كنم. اتفاقا من يكي از سرسخت ترين مخالفان بچه دار شدن تا رسيدن به ثبات نسبتا كامل در زندگي هستم.

فقط مي گم اين چيزهايي كه گفتي دليل موجهي براي فروپاشي يك زندگي نيست. فقط همين.

زندگي را بايد ساخت. زندگي كه همه چيزش حاضر آماده باشه زندگي نيست مردگي است و سكون.

[shamim_bahari2]

لیلا جون من 32 سالمه، همسرم 38 سالشه
به نظرت وقتی برای رسیدن به ثبات داریم؟ کی بچه دار شیم؟ به نظرت شوهر من به این راحتیها به ثبات میرسه؟

[ليلا موفق]

براي بچه دار شدن عجله نكن. الان ديكه همه دير بچه دار مي شوند. فقط بايد قبلش يكسري آزمايش ها را بدي و در حين بارداري هم آزمايش غربالگري را بدي. كاري كه الان همه به خاطر سن بالاي بارداري انجامش مي دهند.

شما و شوهرت هر دو بايد به ثبات برسيد. نه فقط شوهرت. تو هم بايد يكسري از ايرادات شوهرت را بپذيري و باهاشون كنار بياي يا به عبارتي بدي هاش را به خوبي هاش ببخشي. البته اگه مي خواي زندگيت دوام بياره.

در يكسري از موارد هم بايد باهاش صحبت كني و به مرور زمان اصلاح اش كني و همونطور كه تو عيب هاي اون را مي بخشي اون هم بايد بعضي جاها به خاطر تو از موضع اش كوتاه بياد. (تو هم بايد گاهي اوقات اين كار را بكني)

منظورم از ثبات تغيير شوهرت نبود منظورم اين بود كه شما دو نفر همديگر را بپذيريد با تمام خوبي ها و بدي هاتون. و با هم زندگي آرومي را داشته باشين.

در زمينه رسيدن به ثبات اگه دوتاتون اين موضوع را درك كنين زمان زيادي نمي بره.

[ملاحت1]

شميم جان ثبات با سن طولي به آدم داده نميشه با عرض عمر با تجاربمون بهمون داده ميشه.يه خواهش هم به عنوان يه ما ما از هر ماماني كه قصد مامان شدن داره ميكنم.( چون خانمها ذاتا مادرن بچه شون كه بدنيا مياد رسما مادر ميشن)
لطفا تا بحث زياد و دامنه دار تا مشكل جدي تا عدم تفاهم هست بچه دار نشين.مادر شدن جسم و روح مادر رو تحت فشار هايي قرار مي ده كه امكان داره بيشتر ناتوانش كنه تا شاد!
نوزراد هم در استرس ها و شادي هاي مادرش شريكش..اين فشار ها بعد ها رو تحريك پذيري بيشتر نوزاد اثر ميذاره..برا پدر هم مسئوليت ها زياد ميشه هم مادي و هم معنوي پس لطفا فقط وقتي دارا بودن فرزند فكر كنين كه هر چي هم ندارين دست كم آرامش بسيار داشين.. موفق باشين..

[shamim_bahari2]

لیلا جون
شوهر من متوجه هیچی نیست
همونی که هست
وقتیم باهاش صحبت میکنم سفسطه میکنه و آخرش هیچی

ملاحت جان حرف منم همینه
به خدا وقتی به بچه فکر میکنم بیشتر به این نتیجه میرسم که نباید ادامه بدم
اگه فقط خودم بودم میموندم تا بسازم ولی بخاطر سنم مجبورم اقدام کنم، نمیخوام بچم مشکلی داشته باشه
منم نمیخوام تو این شرایط بچه دار بشم
اصلا نمیخوام
نمیدونی با چه شوقی رفتم دکتر، بگذریم که دکترمم تنهایی رفتم ولی غم به دلم راه ندادم، اما الآن که میخوام ادامه بدم اصلا حس خوبی ندارم