سلام hamed ،
در اینکه انسان جسوری هستی که با طرح زوایای مختلف زندگیت ضمن آشنایی با دیدگاههای مختلف
حرفهای زیادی را به جان خریدی شکی نیست اما در اینکه چقدر این حرفها ، نظرات و راهنماییهای دلسوزانه دوستان توانسته و می تواند راهگشا و حلال مشکلاتت باشد کسی چیزی نمی داند الا خودت..
پاسخت برایم عجیب بود چون درست یا غلط نتوانستم باور کنم که صرفا برای استفاده ی عموم این تاپیک را باز کردی (هرچند با توجه به عاملیت خودت در باز کردن بحث و پیشینه ی ذهنی دوستان در این خصوص ، حداقل بحث سازنده ای اتفاق افتاد که به نفع همه است) و نتوانستم بفهمم نتیجه ای که از طرح این موضوع گرفتی چیست و حرفهایی که زدی یعنی چه ؟...

فارغ از درست و غلط یا بجا و نابجا بودن برداشتها و پیرو تبعات نظرسنجی که ایجاد کردی می خواهم احساس کنونیم را در این خصوص بگویم و می دانم که ممکن است ضمن اینکه زیادی پررنگ باشد از موضوع اصلی هم پرت شده باشد اما ...
چیزی که برایم ناراحت کننده است و نتوانستم علیرغم میل باطنی از آن بگذرم احساسی ست که نسبت به نوع تلاش شما برای احیاء دوباره ی زندگیتان دارم . شاید مقایسه ی غلطی باشد ضمن اینکه نمی خواهم در خصوص آقایان و بویژه شما بی انصافی کرده باشم اما وقتی نوع برخورد شما (به عنوان یک مرد )در این خصوص را در کنار مشکلات مشابه و گاه بدتری که از سوی تعدادی از خانمهای عضو تالار مطرح شده می بینم (با لحاظ تمام اشتباهات طرفین و حق و حقوقهای دیده و نادیده گرفته شده ) ناچار می شوم اعتراف کنم که شاید اگر یک دهم درصد حساسیت ، گذشت ، صبوری ، سماجت و جدیت اکثریت خانمها در حفظ زندگی مشترک را عده ای از آقایان محترم داشتند شاید این همه مشکل وجود نداشت ...
برای اثبات این مدعا خواهش می کنم مجددا سری به انجمن های تالار مشاور خانواده بزنید ... ملاحظه می فرمایید که شما از جمله معدود مردانی هستید که از مشکلتان حرف زدید . از این بابت از شما ممنونم اما فکر می کنم علیرغم این حضور خاضعانه رویه ی شما در طرح موضوع و انتظاری که برای حل
مشکل دارید رویکردی مردسالارانه و خودخواهانه دارد ....

آخ ... آخ از مردسالاری و حقوق نوشته و نانوشته اما مسلم و قاطع مردان این سرزمین که فقط تن پوشش عوض شده است ...