تنهایی

[مدیرهمدردی]

سلام به همه دوستان گلم...
فکر می کنم شما در کمک به دیگران بهترین هستید....
البته به مرور با تمرین در مهارت سعه صدر و تحمل، ظرفیتها بیشتر خواهد شد... و این کمک به دیگران قوی تر ،غنی تر و عمیق تر خواهد شد.... انشاء الله
البته اینجا هر کس از زاویه ای که هست مزایا و معایب یک عقیده را مطرح می کند. وقتی همه زوایا روشن می شود فرد بهتر می تواند تصمیم بگیرد... ما هم همین را می خواهیم...
ما بنا نداریم بگوئیم حتما فقط از زوایه ما به قضیه نگاه کن... اما هر چه این جنبه ها بیشتر روشن می شود ما بهتر تصمیم می گیریم....
ساران به تالار همدردی خوش آمدی....
بعضی وقتها غمها هم قشنگه، تنهایی ها هم لذت بخشه.... ، سعی نکنیم این دو دوست خوب را به راحتی از دست بدهیم....
این دو دوست یعنی غم و تنهای وقتی وحشتناکند که بخواهند جای همه دوستان دیگر ما را مثل رشد، آرامش، لذت، شادی ، فعالیت ، هیجان، محبت و ....، را بگیرند...
اما در مورد نیاز به غیر همجنس، این واقعیتی هست که باید پذیرفت...، ولی همواره ما به نیازهای خود نمی توانیم فوری و آنی جواب بدهیم....
گاهی برای یک انتخاب برتر باید زحمت بکشیم...
فرض کنید انتخاب کار
یک پسر 18 ساله می تواند دنبال کار بگردد....
یک جوان 30 ساله متخصص هم می تواند دنبال کار بگردد.
اما اولی به خاطر عدم مهارت و تجربه و انرژی گذاشتن روی خودش ممکن است کار مناسب نیابد ولی این شانس برای کسی که روی خودش زحمت کشیده است بیشتر فراهم است.
انتخاب همسر با پیدا کردن دوست غیر همجنس تفاوت دارد.
اما اینکه کدام از اینها تنهایی را بطور با ثبات کاهش می دهند محل بحث داره....
اختلاف نظر دوستان هم در این مورد بود که بعضی به آرامش زودگذر بر اساس یک ارتباط عاطفی اشاره می کردند، و بعضی رسیدن به این آرامش زودگذر را مستلزم کنار گذاشتن آرامش با ثبات می دیدند. و استنباط می کردند اگر تحمل گذر از این مرحله را نداشته باشی ممکن است در چاله های احساس بیفتی که روی آینده و زندگی ات تاثیر سوء داشته باشه...
با توجه به خصوصیاتی که از خود مبنی بر زمینه ارتباط با دیگران، کار و ....، داشتی به نظر می رسد تحمل و خویشتنداری، زمینه ازدواج و بیرون آمدن با ثبات از تنهایی را برای شما به ارمغان خواهد داشت....، اما این به شرطی هست که دوستانت را ( تنهایی و غم ) بپذیری و بتوانی حتی از آنها استفاده کنی. بعضی وقتها در تنهایی و غم به چیزهایی دست می یابیم که هرگز در جمع و شادی به آنها نمی رسیم.... اینطور نیست؟!
در پایان مجددا از همه دوستان که وقت و توان خود را در این موضوع به کار گرفتند تا به دوستمون کمک کنند کمال قدردانی را دارم. امیدوارم بازهم چنین کنید و بتوانیم بیش از پیش با به کار گرفتن تحمل و خویشتنداری در خدمت هم باشیم.