+تمام شدن رابطه؛ به دلیلی که نمی دانم

[THEN]

[align=justify]سلام ریحانه

از نظر من بهتره موضع گیریت رو نسبت به این مسئله تغییر بدی.

در این مرحله غیر کاربردی ترین سوالات اینها هستند:

1:: کلا قصد ازدواج نداره، یا نظرش در مورد من تغییر کرده؟

2:: خونواده ش باعث این تغییر موضع شده اند یا علت دیگری وجود داره؟

3:: کدوم ویژگی های شخصیتیش مانع ازدواجش می شه؟

4:: دلایلش بهونه ست یا حقیقت داره؟

و ...

در حال حاضر مسئله مهم اینه که:

نظر ایشون در مورد ازدواج تغییر کرده.

(البته موشکافی و تحلیل دقیق رابطه مسلما نتایج شخصیتی ارزنده ای برای شما به دنبال خواهد داشت، اما نه زمانیکه هدف بازگرداندن شخص مقابل به رابطه ست، بلکه با هدف کسب دانایی و آگاهی بیشتر، و درک و شناخت عمیق تر از عالمی که انسان ها جزئی از اون هستند.)

اینکه شما علت رو کشف کنید، فرصت بدید، موانع ازدواج رو برطرف کنید، و ... نتیجه مثبتی به همراه نداره، حتی اگه به توجیه دوستتون و ازدواج منتهی بشه. چون به هرحال شما وزن بیشتری رو متحمل شده اید.

این نکته رو همیشه در نظر داشته باش:

برای ازدواج اراده راسخ و ایمان قلبی "هر دو نفر" الزامیه. البته این هم شرط لازمه، نه کافی!

خلاصه اینکه مقاومت در مقابل دو پدیده نشونه ضعفه:

1:: خداحافظی

( 2:: نامربوط به موضوع! ).

البته این واکنش معموله که اشخاص به سختی خداحافظی رو می پذیرن (من شناختی از شخصیت شما ندارم، و نمی دونم جزء این دسته هستید یا نه)، ولی واکنش درستی نیست. و بهتر اینه که در مقابل دلایلی که طرف مقابل برای خداحافظی عنوان می کنه (حالا چه حقیقی باشند و چه به قصد توجیه، یا فرار از عذاب وجدان یا ... باشن) مقاومت نکنیم.

یکی از جلوه های قدرت اینه که این ابهام رو درون خودت بپذیری و با آرامش برای دوستت آرزوی خوشبختی کنی و با یک نفس عمیق برای همیشه از قلب و ذهنت حذفش کنی.

[/align]