چه سوژه ناب و وسوسه انگیزی ، دنیای این روز های من !!!! راستی اجازه هست من هم در اینجا دنیای امروز م را تصویر کنم ؟
این روز ها دنیای من ، دنیای تنهایی است که مرا در یک خواب زمستانی فلسفی فرو برده است حالا دیگر از جنس تنهایی شدم .
در دنیای امروز من ، دیگر چشم براه بهشت در پایان گذرگاه عمر نیستم حالا هر جا که می روم آسمان بالای سرم را هم با خود م می برم ، دیگر با دیدن چشمه به لکنت نمی افتم چرا که در دنیای امروز من همه چشمه ها سرابند و این همان جهنمی است که در کتاب مقدس وعده آن را به دوزخیان داده اند .
دنیای امروز من بیخود و ناخواسته عضو پیوسته اندوه شدن است ، و مدام پشت چراغ قرمزلحظه های از دست رفته عمر پر پر شدن است ، از دل جا ماندن و در جا زدن است ، دنیای امروز من ، در وجود من است .







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)