سارا خانم چون از آقايان هم درخواست مداخله در بحث را كرده بوديد بد نديدم كه من هم نظر خودم را اعلام كنم. راستش من از تاريخچه ي رابطه ي شما و شكل گيري دقيق آن مطلع نيستم اما دو فرض را قرار مي دهم و بر اساس هر يك نتيجه گيري مي كنم. اگر رابطه ي اوليه ي شما به دليل رفتار غلط و يا بهانه گيري و يا به هر دليل ديگري كه شما تقصير كار تربوده ايد تمام شده و ايشان بعد از خروج از كشور و طي شدن چندين ماه متوالي باز به يادتان بوده اند اين گوياي عشق و علاقه ي واقعي ايشان به شماست و جاي بسي خوشحاليست كه دوباره اين رابطه شكل گرفته و شما هم انشالله با درس گرفتن از گذشته سعي خواهيد كرد كه رابطه ي صحيح تري را با ايشان ادامه دهيد و هميشه در كنار هم خوشبختي را تجربه كنيد.
روي كاملاً متضاد قضيه اين است كه از همان ابتداي رابطه ايشان هيچ وقت خواستار دادن تعهد و التزام نشده و خواستگاري نكرده و از علاقه ي زياد شما به خود آگاه بوده و با اين حال براي ازدواج اقدام عملي نكرده اند. و ممكن است برخي از اشتباهات نه چندان بزرگ شما را دستمايه ي بهانه براي دوري و جدايي كرده باشند. اين مسئله نشان مي دهد كه ايشان علاقه ي قلبي شديدي به شما نداشته اند. و حالا براي چه به شما مجدداً بازگشته اند مي تواند به دليل تجربه ي تنهايي و دلتنگي در خارج از ايران باشد. انسان در خارج ممكن است دوست زياد داشته باشد ولي همدم و همزبان نه. و باعث ميشه آدم حتي به كسي هم كه كاملاً دوست نداشته ولي مدتي باهاش بوده فكر كنه و دلتنگش بشه. به هر حال در اين حالت شما بايد ايشان را امتحان كنيد و اگر اين آقا براي ازدواج با شما اقدام جدي نكنند و بهانه تراشي كنند نبايد به رابطه با ايشان دلخوش باشيد. به هر رو بايد محتاط باشيد
علاقه مندی ها (Bookmarks)