فال و من و احساس

[بالهای صداقت]

موافقم
عشق به ابدیت نیاز به بالا رفتن فواره ندارد بلکه از رگ گردن هم نزدیک تر است
و آن عشق که پندار می گوید آری راهی می طلبد برای فراموشی و این راه فراموشی زیباست
"سقوط فواره احساس از عرش تا قعر زمین"
و تو پندار چقدر قشنگ نجوا کردی با دل من که
"دلم به التیام سایه های ترکخورده ” عشق ” خوش بود که آن هم فرو ریخت "