فراسوی ذهن

[lمریم]

باران جان و آرمان گرامی تشخیص اینکه در چه مواقعی باید گذشت کرد برام سخت شده
میدونم که گذشت و فداکاری در مورد افراد مختلف با هم متفاوته ولی موردهایی که منظور من بود ،مشکل سر همون تشخیصه
من یاد گرفته بودم که:
باید فراموش کنم آنچه را که خداوند فراموش میکنه و میگذره
ولی اخیرا یه مشاور با تجربه بهم گفته بیشتر مشکلاتت مربوط به زمانی میشه که حقت رو نادیده گرفتی و فراموش کردی و خوشبین بودی ...

نمیدونم باید مسائل اعتقادی رو که بهمون میگه فراموش کن آنچه را که خدا فراموش کرده باور کرد یا این صحبت های رو که خیلی جاها نبخش چون ازت سو استفاده میشه ...؟؟؟
شاید بگید خب هر دو رو باهم ادغام کن و تشخیص بده باید چه کار کنی،ولی باور کنید در مواردی شدنی نیست،باید یکی رو انتخاب کرد

امیدوارم در آینده مسائل پیچیده ای که قراره اینطور در مورد گذشت و بخشش هست منو به شک بندازه سر راهم قرار نگیره چون واقعا تشخیص اینکه چه کسی و چه رفتاری و چه موقعی باید بگذرم و فراموش کنم در من ضعیف شده
از خدا میخوام که اگر مصلحتش بود و مسائل پیچیده تر هم سر راهم قرار داد قدرت تشخیص را هم در من بالاتر ببره

m.mouodپست شما یکی از بهترین پست هایی هست که تا الان تو همدردی خوندم،صحبت های دکتر شریعتی،شهید مطهری و دیگر دانشمندان جالب بود،خیلی خوب گفتند که همه چیز با علم حل نمیشه

Baby عزیز منظور شما رو متوجه شدم،اون چیزی رو که هممون احساسش میکنیم همین رکود معنویت هست

سارا جان دوستان لطف دارند و منو همراهی میکنند ،بازم از همگی ممنونم
خواهرم غصه های زیادی که من خوردم بیشتر سر قضاوتهای نادرستی بود که در حق من شد
شما میگی < از حقت نگذر تا حقیر نشوی> تجربه من بهم میگه بعضی وقتا نمیشه حقت رو بگیری و خیلی چیزا رو ثابت کنی
اونوقته که همه چیزرو باید بسپاری به اونی که شاهد و ناظر به همه چیزه
وگرنه در کل آدمی نبودم که سر هر چیزی غصه بخورم با اینکه خیلی وقتا ظلم و بدی رو احساس کردم و نمیدونم خوشبختانه یا متاسفانه بدی ها رو زود فراموش میکنم
صحبتهای شیرینت در مورد توجه به خودم و خواسته هام بسیار دلنشین بود و اثر مثبت داشت
تمام سعی خودمو میکنم تا مثل گذشته آرامش دوست داشتنی و احساس خوبم رو به تمام زیبایی های دنیا و همه نعمتهایی که بهم داده شده به دست بیارم تا بتونم دوباره و دوباره لذت پرواز را تجربه کنم