سلام,
بنده خیلی خلاصه مینویسم؛
فردی که از شغلش راضی نباشد؛و تنها دلیل ادامه و فعالیت در ان شغل امرار معاش باشد؛به هیچ وجه نمیتوان کاری برای او انجام داد؛چون آن شغل با روحیات و یا شاید آرمانهای آن فرد سازگار نباشد؛ از طرفی دیگر حتما" شغلی بهتر از آن سراغ ندارد یا اگر هم باشد امکان رسیدن به آن پایین است، پس چاره ای نیست جز اینکه با آن شرایط سازش داشته باشد؛
اما نقش همسر در این میان:
در این شرایط فقط یک چیز میتواند سنگینی این بار را کم کند ,آن هم آرامش است؛آرامشی که شما میتوانید به همسرتان اهداء کنید در کنار القاء حس خوشبینی و اشاره به نقاط مثبت آن شغل
؛ بعد از یک روز کاری پر مشغله ؛و عدم رضایت که باعث اختلال در روان فرد میشود؛ ایجاد یک مکان مناسب با شرایط مناسب در خانه بهترین کار است
همسرتان ساعتهای طولانی را در محیط کار سپری کرده است به حضور همسرتان در خانه اهمیت بدهید. هنگام بازگشت او را تحویل بگیرید. از شما انتظار نمیرود هر شب با یک دسته گل منتظر ورود همسرتان باشید، گاهی یک سلام و احوالپرسی گرم مؤثرتر است
برای بازگشت همسرتان از قبل برنامهریزی کنید. کارهای مهم و نیازمند توجه و دقت زیاد را پیش از این به اتمام برسانید. به خود فرصتی بدهید تا با همسرتان بنشینید و یک فنجان چای بنوشید. زمان شام را طوری تنظیم کنید که همه افراد خانواده دور هم باشید.
از همسرتان بپرسید که آیا روز خوبی را پشت سر گذاشته یا نه؛ اما از او بازجوئی نکنید و از کنجکاویهای بیمورد و سئوالات بیش از حد بپرهیزید. در مورد کارهایش قضاوت نکنید فقط گوش کنید؛ مگر اینکه خودش از شما اظهار نظر بخواهد
و مهمتر از همه: حتماً هنگام ورود همسرتان به خانه لبخند به لب داشته باشید، حتی اگر کوهی از مشکلات بر دوشتان سنگینی میکند.
این نظر شخصی بنده بود.
موفق باشید![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)