عرفان جان
با سوالی که طرح کرده ای یاد فیلم "سکس و فلسفه" محسن مخملباف افتادم.
فلسفه زندگی شخصیت اصلی این فیلم (جان) این است که " من عشقبازی می کنم پس هستم ! " . جان همیشه یک كورنومتر همراه داره که با اون لحظات عشقبازی کردنش رو حساب می کنه . و در چهل سالگی می بینه که چهل ساعت عشقبازی کرده ودر اصل چهل ساعت زندگی کرده یا به قول خودش چهل ساعت خوشبخت بوده.
من هم فکر می کنم اگر قرار است بنشینم و حساب کنم که چقدرزندگی کرده ام باید ساعات رو که در طول زندگی احساس خوشبختی کرده ایم را حساب کنم. منتها این احساس خوشبختی کردن در آدمهای مختلف متفاوت است .یک نفر ممکن است همیشه یا اکثر مواقع این حس را داشته باشد و یک نفر دیگر فقط گاه گداری حس خوشبختی بهش دست بدهد.








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)