کیوان عزیز!با سلام؛
shadگرامی با وجود تمام احترامی که برای عقاید شما قائلم اما با این قسمت از نوشته شما مخالفم؛
چون تا زمانی که پا به این کره خاکی نگذاریم هیچ حق انتخابی نداریم, یعنی اصلا" شرایطی فراهم نیست تا حق انتخاب داشته باشیم,تمام شرایط محیطی که ما در آن به دنیا می آیم؛بدون خواست ما بوده حتی انتخاب پدر و مادر و .....
اما از زمانی که نیرو عقل و توانایی درک را در وجود خودم احساس کردم از آن وقت به بعد همه چیز به انتخاب خودم بوده , در تمام صحنه های بازی زندگی خودم نقش اول را داشته ام؛
بشر هم وقتی عقل و شعور دارد که به شکل(جسم) واقعی یک بشر تبدیل شود,اگر ما از قبل حق انتخاب داشته ایم چرا چیزی از آن روزها به یادمان نمی آید؟! چرا سایر راه ها را به یاد نمی آوریم؟! حتی یک سرسوزن, 90 درصد انسانهای امروزی حتی در انتخاب دین خود هم نقش ندارند؛همه وراثتی شده! قبل از اینکه دیدگان یک نوزاد دنیا را ببیند مهر مسلمان؛یهود, مسیح .....را بر پیشانی او میزنند؛ اگر این نوزاد که حالا یک جوان است از عقل خود استفاده کند آن وقت به دنبال انتخاب میرود,و چیزی های مانند این............
بنا به بحثهای کلامی دینی و عقلی ، آنچه شاد گفته درست است ، و البته این بحثها نیز مبتنی بر نص صریح آیات و روایات است .
از جمله این که انسان 6 عالم را تا قیامت طی می کند ، عالم ذر ، صلب پدر ، رحم مادر ، دنیا ، برزخ ، و قیامت .
در قرآن به خلقت ذریه آدم از پشت او ( به صورت ذرات ) سخن آمده که متکلمان همین را اشاره به عالم ذر می گیرند .
در عالم ذر به ذریه آدم همه چیز گفته و آموخته شده ، و حتی خداوند از ما در این عالم سئوال فرموده که آیا من پروردگار شما نیستم ؟ و همه اذعان داشته اند که بله ( پرودگار ما هستی ) " هل الست بربکم ؟ ، قالوا بلی " که برای همین به عهد الست معروف است .
در هر حال راه و چاه به ما نشان داده شده و عواقب هر راهی که بخوایم انتخاب کنیم نیز نشان داده شده ، و به ما اختیار داده شده ، و ما آگاه شده و انتخاب کرده ایم .....
اما در این دنیا راه تصحیح گذاشته شده ، اینکه اصلاح کنیم انتخابمان را. این است که به نوعی انتخاب سرنوشت دست خود ماست ( در تمام مواردی که ما اختیار داریم و سرنوشت ساز است این مائیم که سرنوشت خود را می سازیم ) و این که در بحث قضا و قَدَر ، اصلی به نام " بَداء " را داریم ، یعنی تا قبل از این که اتفاقی به طور قطعی رخ دهد ، می توان آن را تغییر داد ، یعنی در مرحله قَدَر ، قابل تغییر است ، و توصیه به دعا و ... برای دفع مضرات ... و یا بحث شفاعت برای شفا یافتن و یا مهلت زندگی پیدا کردن ....... همه ناظر بر این حقیقت است .
اما این که ما چرا فراموش کرده ایم ، این اقتضاء عالم ماده است ، و خدا هم به همین حال ما را رها نکرده ، بلکه نبوت برای همین است که آنچه به ما آموخته شده و گفته شده یادآوری شود .
در قرآن کریم ، خداوند خطاب به پیامبر صلوات الله علیه و آله ، می فرماید ، " فَذَّکِر انَّما انت مُذَکِر " به معنی یاد آوری کن که تو تنها یادآوری کننده ای ، نفرموده یاد بده ، بلکه فرموده ، یادآوری کن ، و تأکید کرده که تو تنها یادآوری کننده ای .
در هر حال این بحثی مفصل و علمی ـــ معرفتی است که در این مجال بیش از این نمی گنجد .







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)