روزهای بی تکرار ...

[shad]

اما نه، اونجوری نبود...
توی همین روزها بود که وقتی وارد دفتر شدم دیدم یه دختر خانمی توی اتاق من و پشت کامپیوتر نشسته.. داشتم با تعجب بهش نگاه می کردم که دیدم آقای س با سرعت اومد سمتم و گفت، ایشون خانم و هستن، اومدن تا کار رو یاد بگیرن، بی زحمت راهنمایی شون کنید..
دختر خوشرویی بود، اون روز از صبح سرم درد می کرد و زیاد حوصله نداشتم، فقط میخواستم بدونم خانم و تا چه حد کارها رو بلده که دیدم تقریبا چیزی بلد نیست.. یک سری کارهای ساده تر رو بهش گفتم بعد هم نامزدش اومد دنبالش و رفتن... دو نفر دیگه هم اومده بودن توی دفتر، فکر کنم کارمندهای جدید بودن، یکیشون خطاط بود، آقای س منو صدا کرد تا برم خطاطی اون آقا رو ببینم.. سیاه مشقهای زیبایی داشت، من هم بدون هیچ حرفی نگاه می کردم، یک دفعه آقای س به اون آقا گفت، کارهاتون واقعا زیباست ولی خانم ش عادت نداره احساساتش رو بروز بده...
من این حرف رو در مورد خودم از یکی دیگه هم شنیده بودم.. برام جالب بود که برای دومین بار می شنیدم چون همیشه خودم فکر میکردم که احساساتم رو بروز می دم.. شاید هم احساسی نبوده که بخواد بروز داده بشه...
عصر اون روز اومد توی اتاقم و گفت ناراحت شدی؟ گفتم از چی، گفت از دیدن خانم و؟ گفتم نه برای چی باید ناراحت باشم، گفت من دیگه میشناسمت، اونو یکی از دوستان قدیمی معرفی کرده، یکی دو ماه دیگه ازدواج میکنه، باور کن من هنوز همون احساس رو بهت دارم..

انگار یه پارچ آب داغ ریختن روی سرم، من چرا باید از دیدن خانم و ناراحت شده باشم، چرا اینطوری فکر می کنه، چرا اینطوری فکر میکرد....


خلاصه اون دو تا آقا هم شده بودن کارمند اونجا، یکیشون متاهل بود و یکی دیگشون نه.. به نظرم شرایط بهتر میومد،چون از فردای اون روز خانم و هم توی دفتر بود و از اون جو خفه کننده خبری نبود...
من هم دیگه به گذشته فکر نمی کردم، با خانم و رابطه خوبی برقرار کرده بودیم. آقای س هر وقت وارد اتاقمون می شد، از اینکه منو خوشحال و سرحال میدید تعجب می کرد..
یک روز خانم و زودتر رفت، آقای س اومد توی اتاق و گفت، به نظر می رسه خیلی خوشحالی، خبری شده؟ گفتم خبر خاصی نه... گفت از اون آقا چه خبر، اگه واقعا دوستت داره چرا پا پیش نمیذاره؟ گفتم هنوز وقتش نیست.. یه دفعه عصبانی شد، گفت خیلی ساده ای، سرکارت گذاشته، من اگه جای اون بودم یه لحظه هم درنگ نمی کردم، داره بازیت میده..
آخه دوباره این حرفها یعنی چی؟
از اتاق رفت بیرون، موقع رفتن، رفتم پیشش و گفتم الان دیگه خانم و کارها رو خوب یاد گرفته اگه اجازه بدین من دیگه نیام، با عصبانیت گفت انقدر منو تهدید به رفتن نکن، این منم که تشخیص میدم کی چه کاری رو یاد گرفته...
اون شب اومد دنبالم دم شرکت، بهش گفتم که خودم میرم، گفت سه برابر من سن داره و باید به حرفش گوش کنم.. توی راه اعصابم رو به هم ریخت، دوباره حرفهای قدیمی.. سعی می کرد همسرم رو فردی سودجو و فرصت طلب معرفی کنه، هر چی هم بهش می گفتم خودم خواستم فعلا اقدامی نکنه، میگفت داری ازش جانبداری می کنی..
وقتی میخواستم بخوابم یه اس ام اس زد که علاقه یک طرفه چه فایده ای داره... فهمیدم که دوباره گیر افتادم، گوشیم رو خاموش کردم و خوابیدم، صبح که بلند شدم دیدم تا 7 صبح داشته اس ام اس می فرستاده...
وقتی رفتم دفتر تاساعت 2 خواب بود، همه متعجب بودن که چرا تا حالا خوابه، فکرمی کردن دوباره مشکلی براش پیش اومده.. اما من می دونستم که چرا خوابه.... برای همین چیزی نمی گفتم..
عصر اون روز وقتی رفتم شرکت، همون کارمندی که متأهل بود بهم زنگ زد، گفت که وقتی شما رفتین، آقای خ (خطاط) داشتن زیرآبتون رو می زدن..
خنده ام گرفته بود، زیرآب منو؟
گفتم چطور؟ گفت داشتن به آقای س می گفتن که خانم ش هیچ احساس مسئولیتی نداره، ما همه نگران شما بودیم اما ایشون اصلا عین خیالشون نبود..
گفتم ممنون اما من دوست ندارم از این جریانات با خبر بشم، برام مهم نیست...
جالب بود که اون شب همون آقای م (متاهل) برام اس ام اس زد که داره از همسرش جدا میشه.. همسرش ایرانی نبود و من هم یکی دو بار توی دفتردیده بودمش، گفتم کمکی از من بر میاد، گفت همین که هر روز می بینمتون بهم کمک می کنه...
حالا باید اینو درست میکردم.. دیگه جوابشو ندادم، به آقای س زنگ زدم که چند روزی نمیتونم بیام دفتر، هر چی پرسید برای چی گفتم امتحانام شروع شده و میخوام درس بخونم..
اون فکر می کرد به خاطر اس ام اس های شب گذشته خودشه، البته مربوط به اونهاهم میشد، اما واقعا رفتن به اونجا برام عذاب آور شده بود...