دوست خوبم
از خوندن تاپیکت خیلی ناراحت شدم نه از اینکه پسرت مشکلی داره بلکه از اینکه خدا اون فرشته بی گناه رو به پدر و مادری مثل شما داده انسان هایی که ادعا دارند زیاده خواه نیستند اما از پذیرش تفاوت کوچکترین نعمت های خدا عاجزند .....
دوست گلم نمی خوام با حرفام تو رو ناراحت کنم چون خوب درک می کنم که تو به اندازه کافی روح و جسم خسته ای داری اما عزیزم چرا نمی خوای قبول کنی که این تقدیر توست و با اون کنار بیای چرا نمی خوای به جای زانوی غم بغل کردن زیبایی های زندگیتو ببینی و براشون ارزش قایل بشی عزیز من زندگی همه ما یکسان نیست چرا فکر می کنی همه در خوشی غرق اند و تویی که از قافله عقبی ؟؟؟؟؟؟
زندگی رو اونی که هست ببین نه اون چیزی که دوست داشتی باشه چون در آنصورت خودت رو در مرحله اول و اطرافیانت رو در مرحله بعدی آزار می دی.....
عزیز دلم یه مثالی برات بزنم من دختر دایی دارم که کودک کند ذهنی داشت همه ما اینو از رفتارهای کودک درک می کردیم سه سالش بود ولی راه نمی رفت و حالتاش طبیعی نبود ....همه می دونستن اما کی جرات داشت ابراز کنه!!!!!!!!این زن و شوهرش و خانواده شون مثل شیر پشت این بچه بودن مخصوصا مادرش و تمام زندگیشو براش گذاشته بود با اینکه دو شیفت سر کار می رفت اما نذاشت خود بچه کوچکترین بویی از ناتوانیش ببره دخترش الان 12 سالشه هنوزم کماکان مشکل داره اما به نسبت کودکانی که دقیقا همین مشکلو دارن بطور وحشتناکی جلوتره و همه مشاورا دلیلش رو روحیه بالای مادرش و کمک های اون می دونن طوریکه عملا کسی متوجه مشکل بچه نمی شه و بجای مدرسه کودکان کند ذهن مدرسه عادی می ره شاگرد اول نیست ولی خودشو می رسونه.....
باور کن مشکل داشتن اصلا مهم نیست مهم اینه که چطوری مشکلتو اداره کنی که نه خودت رو آزار بدی و نه اطرافیانو ......
موفق باشی و ما رو ازحالت بی خبر نذار
علاقه مندی ها (Bookmarks)