آیا همه چیز آنقدر جدی است ؟؟؟؟؟

[صبا_2009]

با سلام
ابتدا از rsrs1380 عزیز تشکر میکنم که دغدغه های ذهنیشون را به این زیبایی بیان کرده و به دنبال بهترین جوابند., دغدغه هایی که من را به سمت روانشناسی و مدیریت هدایت کرد و مدت هاست موضوع کشمکش های ذهنیم است

ضمن تایید نظرات تمام دوستان باید عرض نمایم که از دیدگاه من حلقه گمشده خود انسان و ذات واقعی اوست
با گسترش علوم روانشناسی و مدیریت تعریف انسان و انسان موفق تغییر یافته (منظور از واژه روانشناسی در این پست تعاریف و مفاهیمی است که در سمینارها و کتب روانشناسی موجود در دست عامه مردم است می باشد و برداشت اینجانب . ) این جمله ها چقدر واسه شما آشنا هستند ؟ تو توانایی بهترین ها را داری , بهترین در شغل , بهترین در درس , بهترین در عشق , بهترین در بندگی , n روش موفقیت در کاروعشق و ثروت و دوستیابی و..., و... خلاصه تمام اینها پرورش یک انسان کمالگرا در تمام ابعاد که هر فرد با توجه به نیاز و احساس خود به یکی از ابعاد وجودیش بیشتر توجه کرده و کمالگرایی را در ان زمینه به حداکثر رسانده . در کدام مرحله خلقت بشر تصویب شد که انسان نباید گناه کند , اشتباه کند زمین بخورد و ...؟یک انسان مالکیت طلب که همیشه بهترین ها را حق خود میداند حتی اگر تلاش او و خود او در حد بهترین نباشد.
بهترین دانشگاه , همسر , دوست و رشته تحصیلی را از آن خود میداند و در صورت عدم موفقیت در دستیابی آن پرخاشگر , افسرده , خائن و معتاد ,… میشود و باز هم حق خود میداند که اینگونه واکنش نشان دهد.

در زمینه ازدواج به دنبال یه همسر ایده آل و آرمانی هستیم که اگر یکی از آیتم های کمال را در او نیابیم دیگر لیاقت عشق ما را ندارد . (این جملات نشاندهنده وتاکید بر همین موضوع است: دیشب نگاهش مثل همیشه عاشقانه نبود, این روزها کمتر تلفنی با من صحبت میکنه , به خانواده اش بیشتر از من اهمیت میده, مدام خسته هست اون با این کاراش شاید یکی از آیتم های عاشق یا معشوق و همسر یا محبوب را زیر پا گذاشته پس بقیه آیتم ها چه میشود؟).دیگر یا باید او را رها کنیم یا خیانت کنیم یا که مجوز افسرده و پژمرده شدن را بدست اورده ایم. رشته تحصیلی در دانشگاه و نوع کار و نحوه برخورد با خانواده همسر و ... همه اینها متاثر از کمالگرایی ما هستند کمالگرایی که باعث شده از کاه کوه بسازیم و در جستجوی ارامش از کلاس ریکی به یوگا و مدیتیشن و .... در حال حرکت باشیم. امر بندگی و ارتباط با معبود هم از کمالگرایی ما بی تاثیر نمانده زمانی معبود ما بهترین است که یا به او نیازمندیم یا غرق الطاف او از خود بیخبر مانده ایم , یاد خدا همراه ماست ولی گاها فقط برای دادخواهی و شکوه بردن یاد خدا در قلب ماست زمانیکه نیازمندیم فراموشمان شده که ما همیشه نیازمند اوییم ما به دنبال ارتباط یکطرفه با خداییم ارتباطی که او موظف است همیشه به یاد ما باشد .ولی ما؟
ما اسیر هدف شده ایم مسیر رسیدن به هدف و پیشرفت های لحظه ای خود و اطرافیانمان را فراموش کرده ایم .یادمان رفته که یک انسان لازم نیست حتما ثروتمند و دانشمند و مجنون یا لیلی باشد تا که آرامش داشته باشد یادمان رفته بهترین ها تلاششان هم بهترین بود اون کسانی که شما سمبل ارامش و سادگی دیدنشان به خودشان به رفتارشان وبه آینده شان ایمان دارند وایمان دارند که انسانند و موفقند حتی اگر بهترین نباشند باور دارند که تلاش کردن هدف است.