دل عزيز اگر قرار باشد شما تغييري در خود و يا لحظه هايتان ايجاد كنيد به همسر و مادر و اطرافيان نبايد كاري داشته باشي .
شما ، شما هستيد با يك عالمه توانايي و قرار است روي توانايي هاي خودتان حساب كنيد نه روي كمك ديگران .
اين يعني اينكه شرايط پيرامون شما هر چه كه باشد شما با رفتارهاي درست و نوع نگاه زيبا اطرافيان را طي مرور زمان به راه مياوريد ولي در ابتداي راه روي كمك كسي حساب نكنيد .
شما به مروز كه حس خوب وشاد به محيط پيرامونت دادي در اصل به مرور همين حس ها را درو مي كني و هر چه بذر بهتري بكاري قطعا نتيجه بهتر ي برداشت مي كني
مثلا اين روزهاي خوب بهاري سراسر از زيبايي است و حس زندگي .
شما در درجه اول بايد خودتان بتوانيد با يك روز زيباي بهاري ارتباط برقرار كنيد و بعد ارتباط با تك تك عناصر موجود در آن كه مي تواند حس خوشحالي و رضايت از چنين روزي را كه در شما حس نشاط به وجود مي آورد تا بتوانيد اين احساس را به ديگري منتقل كنيد
مثلا در مقابله با همسر : عزيزم صبح قشنگ بهاري ات بخير ، از خواب بلند شو و ببين چه روز قشنگي است صداي پرنده ها را مي شنوي ، واي اين صداي اغواكننده و بي نظير و .... عطر گلها و.....
باور مي كنيد خيلي از خانم ها را ديده ام كه وقتي مي خواهند كاري انجام دهند مثلا چيزي را از كابينت آشپزخانه بردارند و مثلا از دستشان مي افتد و....عصباني و يا حداقل ناراحت و يا در نهايت بي تفاوتي نشان مي دهند ولي در مقابل خانم هايي را هم ديده ام كه با تمام وسائل ارتباط زنده مي گيرند از جمله خودم و همين را بهانه اي مي كنم براي خنديدن و شوخي و.....
مي بينيد اصلا نياز به كمك همسرتان نداريد . خودتان هستيد و خودتان مگر مواقعي كه در رابطه دو طرفه با همسر قرار بگيريد. كه تا شروع كار اصلا نبايد از ايشان توقع كمك داشته باشيد .
بايد امتحان كني . هر چيزي در پيرامون ما مي تواند باعث شادي ما باشد كافي است ببيني و بخواهي كه ببيني .
دوستي دارم كه وقتي از غذايي كه درست مي كند چنان بالذت تعريف مي كند كه واقعا از خنده غش مي كنيد و اين براي من بهانه اي است كه از وي الهام بگيرم .
دوست ديگري دارم كه روابط دوستانه و خانوادگي اش را چنان با طنز تعريف مي كند حتي بدترين و غم انگيزترين آنها را ،كه شما محال است از خنده ريسه نرويد . اين بر مي گردد به نوع نگاه و ديدگاه . يعني در اطراف ما ضمن اينكه مسائل جديت مي طلبند ولي لازم نيست هميشه همه چيز را جدي ببينيم . در زماني كه جديت مي طلبد با جديت به مسائل نگاه مي كنيم و حتما از جان و دل هم مايه مي گذاريم و با مسائل رو به رو مي شويم تا بتوانيم سر و ساماني به امور بدهيم ولي وقتي تمام شد و به نتيجه رسيديم اگر قرار باشد براي كسي تعريفي بكنيم و گزارشي بدهيم لازم نيست كه تلخي لحظه هايمان را چاشني تعريف خود نمائيم تا حس تلخ را براي خودمان ياد آوري وبه طرف ديگر كه شنونده است منتقل كنيم .








علاقه مندی ها (Bookmarks)