معيار سنجش واقعا خنده دار

[مهناز پويا]

m-d عزيز من در يك محله در جنوب شهر بدنيا آمدم و بزرگ شدم تحصيل كردم و شغل خوبي هم دارم اما هميشه تو ي جامعه بخاطر محيط زندگيم مورد تحقير و تمسخر قرار گرفتم .احترام ما هميشه تا وقتي كه مردم نمي دونستن اهل كجا هستيم خيلي خوب حفظ ميشد اما تا ميفهميدن اهل كجائيم رفتارها متفاوت ميشد . اگر خيلي تو رودربايستي بودند مگفتند : وا اصلا بهتون نمياد!!!!!!!!.
اوايل كه خيلي جوانتر و حساستر بودم خيلي ميرنجيدم و غصه بزرگ زندگي محل زندگيم بود بعدها كه كاملتر شدم بد و خوب را تشخيص دادم واز خودم و محيط اطرافم به يك شناخت نسبي رسيدم و قابليت هاي خودم را شناختم فهميدم كه دوستي و لطف و صفاي اطرافيانم را با هيچ چيز حاضر نيستم عوض كنم.اينكه چرا افكار عام به محله هاي پايين شهر اونطوريه دردناكه اما درست نيست.من بهترين و قابل اعتمادترين دوستانم از محله هاي هستند كه در آن بنيا آومدم (پايين شهر) باورتون نمي شه حتي مورد هاي ازدواجي داشتم كه خيلي هم مصر بودند اما وقتي از محيط زندگيم با خبر مي شدند گريزان مي شدند.
بچه هاي جنوب شهر با معرفت اند ولي چرا ديد جامعه به آنها اينجوريه؟