برام شده آرزو

[درخت سبز]

سلام
خوبي؟
همه پست هات رو خوندم يه سوال تو ذهنم ايجاد شد كه شايد اگه بهش فكر كني بهتر با همه چيز كنار بياي:مگه از روز اول در جريان شرايط كاري همسرت نبودي؟
اگه پاسخ منفي است كه بايد بگم خوب تو تلاشت رو بيشتر كن و اين مساله رو به عنوان يه واقعيت بپذير . خيلي ها هستند كه اينطور شرايطي دارند.....راستي تا حالا به اين فكر كردي كه همسرت توي اين سه هفته كه از تو وپدر و مادرش دوره چي مي كشه ؟؟؟ تو اگه از اون دوري ولي به خانواده خودت كه نزديكي ولي اون چي؟؟؟ كار تو جامعه امروز با همه سختي هاش .... يك كم منصف تر باش. بهت قول مي دم كه هيچ ذره اي از علاقش به تو كم نشده فقط فكرش بيشتر درگير شده.
اگه پاسخ مثبت است و تو از اين شرايط كار همسرت با خبر بودي و با آگاهي انتخاب كردي بايد بگم از همين الان سعي مسؤليت انتخابت رو بپذيري و با صبوري شرايط رو تا حد ممكن به نفع آرامش هر دوتون رقم بزني.
توي زندگي مشترك آدم صبوري رو ياد مي گيره و چه گوهر با ارزشي است وجود آدم رو پر نور مي كنه.اميدوارم همه بتوانيم صبوري را ياد بگيريم.