اآرمان جون دستت درد نكنه واقعا نوشته هات و مخصوصا آهنگهات دانشين و آرامش خاصي مي بخشد حيف كه مدير همدردي واسه چند ماهي شما را واسه ايجاد آهنگها ممنوع كردن و شما نيز مثل هميشه با مهرباني قبول كردي ديگه نمي دونستي واسه ما چقدر سخته
ولي عيب نداره مدير واسه خاطر خودت گفته و ما هم كه شما را دوست داريم واسه خاطر شما تحمل ميكنيم
ولي ارمان جان از يه چيز ميترسم يه جايي تو نوشته هات خوندم اگه ازدواج كنم به خونه و زندگي ام ميرسم و كمتر به تالار سر ميزنم درسته خوشبختي تو را ميخوايم اما ميترسم به كل ما دوستان ( همه اعضاي تالار را فراموش كني )![]()







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)