سلام به همگي
راستش منم خوشبختم.نمي دونم چرا حتي وقتايي كه خيلي دلم از زندگي مي گيره،حتي وقتايي كه يه ذره نا اميد مي شم،وقتهايي كه فكر مي كنم به بن بست رسيدم(مثل اين روزها)بازم وسط گريه هام وقتي مي خوام فكر كنم كه آدم خوشبختي نيستم دلم راضي نمي سه.خودمم نمي دونم چرا.ولي واقعا از اينكه زنده ام،از اينكه خدا به من فرصت داده تا بيام توي جايي به اين عجيب و غريبي با قوانين عجيب، و از جلوه ي قدرت و زيبايي ش لذت ببرم و اينكه منو در قالب موجودي آفريده كه ذاتا قابليت رسيدن به اونو دارم احساس خوشبختي مي كنم.
من خيلي خوشبختم چون هرچي بشه خدا مواظبمه،مواظب شما هم هست ها!![]()










پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)