سلام yakamuz، چه تاپیک اغواگری!
نمی تونم در مقابلش مقاومت کنم!
باعث شدی یه نام کاربری جدید بگیرم! آخه نمی خوام وقت کسی رو با نصیحت کردن آدمیکه پر از مرگه تلف کنم!

اولا خودکشی راهی نیست که به فکر خیلی ها برسه!

اما اینکه چرا بعضی از کسانیکه بهش فکر می کنن، عملیش نمی کنن، به آدمش بستگی داره. اینکه از اینکار چه هدفی داره، و چطور مرگی مد نظرشه.

مثلا من سالهاست که صدای شکستن استخون زیباترین رویام رو پر کرده!
شیرین ترین ( شیرین ترین ) رویای من پرت شدن از یه ساختمون بلند، رو اسفالت یا سنگفرش پیاده رو کنارشه. زمین های سیمان شده هم خیلی برام وسوسه برانگیزن.
یه رویای دیگه هم هست که ساعتها توش غرق می شم. اینکه وقتی که طناب دور گردنمه، از یه بلندی پرت بشم.
اول صدای شکستن استخون. "شکستن استخون" . و بعد روحت از این اسارت آزاد می شه. "آزاد می شه" .

اما چرا از این همه خاک فرار نمی کنم؟
چرا از این همه تلاش به دامن مرگ پناه نمی برم؟

علتش برای من 2 چیز بوده.
1 نمی خوام آخرین صدایی که می شنوم صدای وحشت رهگذرها باشه.
می خوام در آرامش بمیرم!
این برام خیلی مهمه.
2 جسمم دست من امانته. نمی تونم ولش کنم یه جایی که بگنده. باید به خاک برش گردونم.
اینها همه با هم جور نمی شه. برای همینه که اقدام نکردم.

این 2 تا علت با پیدا کردن کسیکه بهم کمک کنه، برطرف می شد ولی...
نمی دونم تو چقدر جدی بهش فکر کردی. ولی من که برام جدی بوده، نتونستم کسی رو پیدا کنم که بهم کمک کنه.

این روزا رو قول کمتر کسی می شه حساب کرد!

راستش من به تالار هم که اومدم، دلیلش همین بود!
فکر کردم شاید اینجا یکی پیدا بشه که بهم کمک کنه.
اما دیدم نگم سنگین ترم! اینجا همه پر از زندگی اند، حرف کسی رو که پر از مرگه نمی فهمن!