سلام طاهره بزرگوار و مهربونم، قربون دستای نازنینتون برم که جواب من را با صبر و حوصله نوشتید، طاهره جون اتفاقا من خودم یکی از موافقین با این قضیه بودم و به خیلی از دوستانم نیز این پیشنهاد را می دادم که شما شروع کننده باش، البته تا چندی پیش...
اما به نظر شما چه تعداد از پسران جامعه ما این را می پذیرند؟
در مورد چنین دختری چه فکری می کنند؟
آره من دیدم کسانی که خود پیشنهاد دهنده بودند، برخی توانستند موفق شوند اما اغلب از ابتدا نه برای ازدواج بلکه برای دوستی و اون زمان بوده که برای رسیدن به پسر مورد علاقه تن به هر درخواستی از طرف پسر داده اند... که البته این رابطه ها یک نوع ریسک هستند... مگر نه اینکه روان شناسان معتقدند به دور از احساسات و با عقل و منطق پی به ازدواج ببرید و اما دختران اینچنینی مجبور بوده اند از نهایت احساسات خود استفاده کنند تا از این طریق به جواب + برسند. من از نزدیک شاهد رنج بسیاری از این دختران بوده ام...
ببخشید من نوعی نیز چنین جسارتی را دارم، خب آماده شنیدن هر پاسخی از طرف هستم. تا این جا که از طرف من بود حل شده، اما بعد از پیشنهاد دادن جامعه من، خانواده من باید همکاری کنند تا من برای خواستگاری رفتن به شناختی برسم. و آستینم را بالاتر بزنم...آیا چنین امکانی برای دختر جامعه ما فراهم شده است؟...
ممنونم از اینکه من را تحمل می کنید.
در زیر قسمتی از یک مقاله که در بیشتر سایت ها ذکر شده را می آورم:
...ظرفيت نه شنيدن! داشته باشيد
خواستگاري معمولا از سوي مرد يا خانواده او انجام ميشود و زن به اين کار اقدام نميکند چنان که در آيه 235 سوره بقره خواستگاري به مردان نسبت داده شده است. اين بدان معناست که پاسخ رد شنيدن زن از مرد به نوعي شکست عاطفي در زندگي زن است که اثر آن هنگام تشکيل خانواده و اداره آن و نيز در تربيت فرزندان ظاهر ميشود. در حالي که خواستگاري از سوي مرد و شنيدن پاسخ رد شکست در زندگي به شمار نميرود.
بنابراين، اگر در موردي زن و خانواده او با قاطعيت بدانند که از مرد پاسخ رد نخواهد شنيد خواستگاري آنها امري معقول و روا خواهد بود. از داستان حضرت شعيب(ع) و موسي(ع) در قرآن استفاده ميشود که خواستگاري از طرف خانواده دختر (نه دختر) نيز صورت ميپذيرد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)